Rondreis Sri Lanka november 2018

SRI LANKA – Natuur en Cultuur met Inezia tours

Ledenreis Vogelbescherming Nederland

19 daagse groepsreis    6 november 2018 – 24 november 2018


Dag 1: Vertrek uit Amsterdam 06-11-2018

Al vliegen we niet eerste klas toch is het een genot om met de A380 van de Emirates te vliegen en zo aan onze reis te beginnen!

Dag 2: Aankomst in Colombo ‚Äď Katunayake 07-11-2018

De reis verliep zeer voorspoedig en om half 9 plaatselijke tijd zetten we voet aan land in Sri Lanka. Het duurt even voordat we de koffers hebben maar ze zijn er gelukkig wel allemaal, nog even pinnen met z’n allen en dan op weg met Gayan onze gids (en Pieter natuurlijk; onze Nederlandse gids). Na de lunch in het hotel doen we een kort tukkie om dan, om half vier, gezamenlijk te gaan vogelen in de tuin van het hotel. Je hoeft er geen meter voor te lopen maar de mooiste vogels komen voorbij…..of over gevlogen……..en niet alleen vogels…..ūüėĀ

Adrian Koel

Ook komt mijn wensvogel meteen al voorbij op deze eerste dag!

Asian Paradise Flycatcher
Wielewaal ( Black- hooded Oriole)
Palm squirrel

Het wordt niet laat deze eerste avond want een nachtje overslaan ga je toch wel merken!

Dag 3: Katunayake ‚Äď Anuradhapura 08-11-2018 Hotel Palm Garden Village in

Voordat we vertrekken vandaag gaan Jan en ik nog even een stukje wandelen, even zien hoe de mensen hier wonen en leven! We ontmoeten al heel snel een heel leuk etend eekhoorntje.

Palm squirrel

De mensen zijn allemaal erg vriendelijk en bezig met vegen en nieuwsgierig naar ons aan het kijken. Na onze kleine wandeling in de ” kampong” vertrekken we al snel met de bus.
Het leven speelt zich hier ook af, net als in de andere Aziatische landen die we hebben bezocht, langs de kant van de doorgaande weg. De afwisseling zit hier in de rijstvelden die steeds tussen de huisjes en dorpjes door verschijnen. Het mooie van deze rijstvelden is dat er veel vogels in voorkomen en daar kwamen we voor….nou…….niet alleen daarvoor hoor! Er is dus veel te zien onderweg en dat is fijn als je lang moet rijden. Bij een van de velden zien we veel verschillende mooie soorten vogels; wat dacht je van een bijeneter (green bea-eater), purperkoet (purple swamphen), ijsvogel (white troated kingfisher), pelikaan (spot-billed pelican), witwangstern (whiskered tern), fluiteenden (lesser whistling-duck) en diverse reigersoorten. We staan langs de drukke doorgaande weg en kunnen er dus niet uit maar hebben zo hoog zittend wel prachtig zicht. Ik zie onderweg ook nog een prachtige  roofvogel de brahminey kite; witte kop en mooie bruine vleugels en zwarte vingers.
Om half 2 zijn we in het hotel, ook weer zo’n prachtig geheel. Nu wel echt tussen de bomen en op het terrein zien we meteen aapjes (Toque makaken) en Garden Lizzards!


In de namiddag een stukje cultuur want we zijn nu in de vroegere hoofdstad, euh vroeger is in dit geval zo rond 400 v.C.. In de 19 eeuw zijn ze begonnen met het restaureren van de oude stad en daar gaan wij stukjes van bekijken. Natuurlijk blijven we op de vogels letten en dat is maar goed ook want vlak voor het eerste parkeerterrein zien we een hele mooie specht (lesser goldenback).

Lesser Goldenback

Wauw mooi en in de vijver vlak bij een Indian pond heron (Indische ralrieger), een bruine reigerachtige  vogel met vlekjes langs de hals en als hij vliegt is de onderkant helemaal wit. Later ook nog een purperreiger langs de kant.

Purperreiger

Het kan niet op vandaag, Gayan wordt een beetje moedeloos van ons want hij krijgt ons moeilijk mee naar de “heilige” plek die we moeten bezoeken. Wel eerst schoenen uit en dan over de stoep op het grove zand, dat best pijn aan je voeten doet, de Isurumuniya tempel in.

Gayan weet er veel van te vertellen en neemt ons mee door het complex. Bij een grote liggende boeddha krijgt Jan van een monnik, die er zit te zitten, een touwtje als armband omgeknoopt en wordt er meteen een soort zegen over hem uitgesproken. Je weet nooit waar het goed voor is!

Liggende Boeddha, de grote tenen zitten niet gelijk dat betekend dat het een afbeelding is van de overleden Boeddha

Als tweede gaan we naar de Sri Maha Bodhi boom. Deze boom is 2.454 jaar oud en wordt gestut door “gouden” pilaren. Hier vliegen ook vliegende honden over die hun rustplekken verlaten omdat de schemer inmiddels is ingevallen.

Ondersteunde boom
Boeddha in contact met de aarde heeft alle verleidingen weerstaan en op weg naar verlichting
Vliegende hond = vleermuis

In de tempel zitten heel wat mensen op de grond te bidden onder leiding van een boeddhistische  monnik. Er is ook weer een heel groot boeddha beeld met een heel verhaal over verleiding en verlichting maar dat heb ik niet allemaal onthouden hoor. Het laatste complex dat we bezoeken was de hele grote Ruvanveli Seya Dagoba, daterend uit de 2e eeuw v.Chr.. Binnen in dit enorme massieve bouwwerk schijnen botjes van boeddha verstopt te zijn maar of ik dat goed begrepen hebt weet ik niet precies. Het complex wordt rondom ondersteund door 344 enorme olifanten beelden. Het was inmiddels ook donker en dat zorgde voor een hele aparte sfeer.

Ruvanveli Seya Dagoba
Een paar van de 344 gebeeldhouwde olifanten die de dagoba dragen

Dag 4: Wilpattu National Park 09-11-2018

Vandaag gaan we op safari! Wel vroeg op; 4u45 maar ja als je beesten wilt spotten moet je er iets voor over hebben. Na een half uurtje rijden zijn we in Wilpattu National Park waar we meteen in de open jeeps gaan.

Wij gaan met ons VWG- groepje in een jeep; wel zo gezellig! We gaan op jacht naar Olifanten, Lippenberen en Luipaarden. Natuurlijk wordt er ook naar vogels gezocht en dat is echt een feestje! Prachtige bijeneters heel dicht bij de jeep, zo dicht bij dat de telelens teveel is…..

Bijeneter met telelens….
Bijeneter zonder telelens…

Het heeft vannacht enorm hard geregend en de plassen zijn dan ook soms aardig diep maar voorlopig hebben we het nu droog.

Sri Lanka Junglefowl; nationale vogels!
Grote plassen onderweg….

Er lopen veel mooi gekleurde kippen rond die hier de mooie naam van Sri Lanka jungelfowl hebben. Dit is de Nationale vogel van Sri Lanka. In Sri Lanka komen pauwen in het wild voor en dat is voor ons best vreemd om er zoveel tegen te komen. We zien ze regelmatig in bomen zitten en maken er de mooiste foto’s van.

Pauw tot kunst verheven!
Steeds in de bomen

Prachtige beesten en zeker als de zon op het blauw van zijn nek schijnt. De eerste grootste beesten zijn gestippelde herten; Spotted deers. Vlak daarna staat een olifant een boom te verwoesten en naar binnen te werken. Jeetje wat gaaf allemaal!

Spotted deer
Olifant

Je komt ogen te kort en ik weet nu al niet meer in welke volgorde we alles gezien hebben. Een grote roofvogel zit in het midden van een overhangende tak over de weg heen. We rijden door de jungle en speuren naar alles wat vliegt of loopt. Dan zijn er ineens ook andere herten…..veel groter en donkerder dan de vorige. Mooi! Ook loopt er een jakhals op de weg.

Jakhals
Sambar deer

We zien nog geen luipaarden maar we hebben wel een spoor te pakken……….

Luipaard spoor

Na zo’n 2,5 uur rijden komen we bij de picknick plek, vlak nadat we ook nog krokodillen hebben gezien. We lusten onderhand wel een ontbijtje. Je moet je doosje met lekkers goed in de gaten houden want de Makaken zijn razendsnel in het stelen van je brood of fruit.

De Makaken wachten ons al op….

Na het ontbijt blijven we nog even rond kijken en vogelen langs een soort meertje waar veel te zien is. We gaan vol goede moed terug en wederom op zoek naar de beren en Luipaarden.

Onderweg, voor de regen!

Helaas gaat het flink regenen en dat is iets minder fijn in een open jeep maar omdat wij niets willen missen laten we niet het zeil naar beneden en laten we ons gewoon nat regenen. Althans gedeeltelijk want de regenjas was mee!
’s Middags na de lunch weer gevogeld achter het hotel waar ook een grote plas was. Veel gezien; maar jeetje ik ben inmiddels best moe merk ik; dus ben ik blij als we even lekker op een bankje kunnen zitten.  Morgen zijn er weer nieuwe uitdagingen!

Dag 5: Anurahapura- Sigiriya 10-11-2018 Hotel Sigiriya

Om 6.15 gaan we  maar weer even op jacht naar mooie plaatjes. Met een select groepje lopen we weer naar het plasje achter het hotel. De zon komt net boven de bomen uit en de vogels ontwaken. In een grote dode kale boom is het een komen en gaan van allerlei soorten waarvan we de meeste gisterenmiddag ook gezien hebben. Dan roept Gayan ons en moeten we stilletjes meelopen voor een nieuwe bijzondere soort…….We wachten het af en turen….euh ja waarnaar eigenlijk! We horen wel vogelgeroep maar weten niet wat we gaan zien totdat de prachtig kleurrijke Indian pitta ineens te zien is. Wauw wauw wauw ik sta op het juiste moment op de juiste plaats en kan hem in zijn volle glorie fotograferen…….tsja daar kom je dus vroeg je bed voor uit!

Indian Pitta

Vlak voordat we weer het terrein op gaan zien we nog een Giant Squirrel boven ons in de boom.

Giant squirrel

Het is weer een verplaatsing dag, we gaan naar Sigiriya. Het is niet een hele lange reis vandaag en daarom hebben we alle tijd om onderweg even te stoppen bij een drassig gebied. We zien meteen de corton pygmy gooze zwemmen en dat is weer een nieuwe soort. Mooi eendje met licht grijze kop die ik mooi in de vlucht weet vast te leggen.

Cotton Pygmy-Goose

Er loopt een visser in het water die zijn netten aan het uitrollen is en verderop zijn mensen zich aan het wassen. Ook vliegt de roofvogel weer over die ik deze week al eerder had gezien maar nu krijg ik hem op de foto!

Brahminy Kite (Brahmaanse Wouw)

In Habarana stoppen we nog een keer voor water, wc en geld. Tegen half 1 zijn we in het hotel en oh oh oh wat is het hier prachtig mooi. Je hebt vanaf het terras uitzicht op de “Leeuwenrots” die we morgen gaan beklimmen. We gaan ook meteen lunchen en dat is toch lekker! Dit is echt een tophotel.

Om half vier gaan we weer op pad. Net buiten het hotelterrein is een drassig  gebied waar zich rondom van alles afspeelt. Er komt een grote groep Amerikaanse vogelaars die een Grijze Visarend spotten (en wij nu dus ook) en verder nog heel veel klein grut. Het mooiste (?) moment is als er ineens een zwerm grote bijen in de lucht rond zoemt.  De lucht is ineens vol van die beesten en dat is best even een eng momentje. Pieter en Gayan roepen dat we weg moeten lopen en omhoog kijkend wil je dat zelf wel. De zwerm strijkt neer aan de tak van een grote boom; pffff.

Maar dan ineens komen er allemaal verschillende vogels op af. Je weet gewoon niet waar je met je verrekijker heen moet kijken. De mooiste kleurrijke soorten komen in zicht. De prachtig gekleurde small minivet en de Jerdon’s leafbird en nog meer soorten maar te veel om allemaal te zien.

Small Minivet
Jerdon’s Leafbird

We blijven totdat de schemer invalt en gaan dan terug naar het hotel.

Dag 6: Sigiriya 11-11-2018

En toen hadden we even een heftig ochtendje. We bezoeken het complex rond de Leeuwenrots en beklimmen de 1.200 treden omhoog. Het verhaal rond de rotsvesting is een soort horrorverhaal: in het jaar 473 eigende Kassapa zich de troon toe door zijn vader levend in te laten metselen. Zijn broer, de eigenlijke troonopvolger, vluchtte naar het Zuid-Indiaanse Pandya-rijk.
Om veiligheidsredenen liet Kassapa op een steile rots de vestijng Simha Giri (Leeuwenberg) bouwen. Elke vorm van oppositie werd bruut de kop ingedrukt door de tiran. Pas 18 jaar later wist zijn halfbroer met steun van Zuid-Indiaanse huursoldaten Kassapa te verdrijven. Zijn laatste uren verliepen dramatisch zittend op een olifant, aan het hoofd van zijn leger kwam Kassapa vast te zitten in het moeras bij Habarana, waarop zijn soldaten in paniek op de vlucht sloegen. Helemaal alleen gelaten beroofde hij zich van het leven. Na zijn dood in 491 raakte Sigirya in de vergetelheid. In de eeuwen daarna vestigden monniken zich aan de voet van de berg. Pas in de Britse tijd kwamen de imposante ru√Įnes w√©√©r in de belangstelling te staan. In 1985 is men met de restauratie begonnen en sinds 1982 staat het op de Wereld Erfgoedlijst. De tuin er naar toe is prachtig en Gayan verteld onderweg over het watermanagement systeem, de zonen van de koning en de geschiedenis die erbij hoort.

De eerste treden van de klim!
Gayan verteld!
Prachtige bemoste stenen met mooi licht….tsja ik hou hier van!

De eerste klim is naar de fresco’s. Het schijnt voor hoogtevrees mensen niet zo prettig te zijn en Jan haakt ook af. Een ronde open trap leidt je naar boven. De fresco’s zijn prachtig, ze zijn voornamelijk van rondborstige dames (maar mogen niet gefotografeerd worden).

De nu niet spiegelende spiegelwand.

Dan dalen we weer af en lopen langs een dichte wand die bij nat weer erg schijnt te spiegelen maar niet vandaag dus. Bij het volgende plateau zijn de leeuwenpoten te bewonderen en kan je beginnen aan de laatste klim naar boven.

De leeuwenpoot.
Hmmmm het is wel een beetje druk……
Jan volgt ons wel!

Ook nu blijft Jan beneden en klim ik moedig langs alle treden omhoog. Het valt echt reuze mee met het steile en eigenlijk ben je zo boven (nou ja, zo…..!) Het uitzicht is rondom maar omdat het niet helemaal helder is wel beperkt. Ik geniet enorm. Beneden in de diepte ligt het hotel en zie je het moeras gebiedje waar we gisteren hebben gestaan.

Uitzicht over de tuin waar we net gelopen hebben!
In de verte een heeeeel groot Boeddha beeld!
Jammer dat het niet heel helder is.

Er vliegen hier prachtige  vlinders rond en uiteraard zijn ook de Makaken weer aanwezig.

De buitenkant is mooi, helaas nog niet kunnen vinden hoe hij heet!
Fijn dat hij even rustig blijft zitten
Nou ja zeg!

Na een tijdje alle windstreken bekeken te hebben ga ik weer naar beneden.
Jan wacht beneden en heeft de apen van zich af weten te slaan….ha ha, die Toque Makaken zijn erg vervelend en zeker als je iets wil eten.
Langzaam dalen we weer af en gaan terug naar het hotel om een frisse duik in het zwembad te nemen. Pffffff dat is even lekker!

Daar is ze weer.

Om half 4 gaan we weer op pad. We rijden een klein stukje met de bus naar het nabij gelegen beschermd natuurgebied. Op een niet geasfalteerd weggetje lopen we van de doorgaande weg af en speuren naar vogels. Het is rustig deze middag maar wat we dan ineens te zien krijgen maakt dat meteen goed. Bij een homestay denkt iemand een hornbill te zien, je weet wel zo’n soort avifauna vogel. We worden al weer een beetje hyper….hij hipt op de veranda van het huis en het blijkt ook nog een hele bijzondere te zijn. Dan gaat hij de boom in. Gayan vraagt aan de mensen die bij het huis aan het werk zijn of we in de tuin mogen komen ; natuurlijk mag dat. Er zitten ook pauwen in dezelfde boom dus het is wat verwarrend totdat de malabar pied hornbills eruit vliegen en een eindje verderop in een kale boom gaan zitten. Dat was echt super!


Verder blijft het rustig en gaan we tegen schemer weer terug naar het hotel.

Dag 7: Sigiriya ‚Äď Dambulla ‚Äď Kandy 12-11-2018 Thilanka Hotel

We besluiten om toch maar weer mee te gaan met de ochtendwandeling om 6 uur. Gelukkig maar want we zien weer twee nieuwe soorten. Een tickell’s blue flycatcher en de brown-dapper pygmy woodpecker. De eerste is prachtig blauw en de tweede is een ienie mini spechtje. Mooi hoor zo op de vroege morgen.


Om 8 uur vertrekken we voor een bezoek aan Dambulla. Het is vandaag weer verplaatsings dag dus alles moet weer mee de bus in. Dambulla is het grootste en best bewaard gebleven tempelcomplex in Sri Lanka. Dit complex bestaat uit een aantal grotten waar prachtige boeddha beelden en rotstekeningen te zien zijn. De volledige naam is Dambulla Raja Maha Vihara. De bergen van Dambulla waren na een invasie van de Zuid-Indiase Tamils in de 1e eeuw v.Chr. een schuilplaats van koning Vattagamani Abhaya uit Anuradphapura. Later hakten monniken hier grotten in de rotsen uit, waar ze zich gingen wijden aan de meditatie en de studie van boeddhistische geschriften. In de daarop volgende eeuwen kregen de monniken regelmatig schenkingen van Koningen, die de grotten bovendien van nieuwe Boeddhabeelden en schilderingen lieten voorzien.

De eerste grot (Deveraja Viharaya) herbergt een 15 meter lange liggende boeddha. De tweede grot (Maharaja Viharaya) is tevens de meest indrukwekkende. Deze grot is 37 m lang en 23 m. diep. Je vindt hier 150 levensgrote beelden van goden waaronder die van de Hindoe√Įstische goden als Vishnu en Ganesha. Deze zijn hier geplaatst door verschillende koningen. De derde grot (Maha Aluth Viharaya) bevat boeddha beelden en schilderingen uit de 18-de eeuw en hier vind je ook een beeld van de koning uit die regeerperiode (eerste foto van de zes). Alle tempels zijn versierd met belangrijke tekeningen uit de geschiedenis van de Singalezen.

Voordat we naar binnen mogen moeten eerst de schoenen weer uit en gaan we op blote voeten naar binnen het complex in.

Je schoenen moeten uit voordat je de tempel binnen gaat!

Gayan weet ook nu weer veel te vertellen maar het zelf zien is nog beter. We lopen rond en genieten vooral ook van de prachtige plafond schilderingen.

Ik had de bloemetjes, waarmee ons bed gisteren versierd was, meegenomen en heb die bij de liggende Boeddha neergelegd.

mijn geofferde bloemetjes…..
Ook deze afbeelding is van een overleden Boeddha….ongelijke tenen!
Enorm groot!

Bij een wat afwijkend Boeddha beeld begint een mevrouw naast mij spontaan te vertellen dat dit de nieuwe toekomstige Boeddha is. De boeddhisten geloven dat na zo’n 2500 jaar, na de dood van Boeddha er een nieuwe wereld begint en dat er dan ook een nieuwe Boeddha komt. Deze nieuwe Boeddha is al aan het leren hiervoor…..of zoiets…..Ik vond het een mooi verhaal en bedankte haar; zo leer je nog eens wat!

De toekomstige Boeddha!

We gaan weer de bus in want we moeten nog een aardig stukje voordat we in Kandy zijn waar het volgende hotel op ons wacht. Door de drukte op de weg komen we wat later dan gepland en gaan we direct lunchen. Dit is echt een leuke lunch. Er lopen zeker 8 obers rondom onze tafel die eigenlijk een soort wandelend buffet zijn. Eerst leggen ze springrolls op de borden, zodra dat op is halen ze je bord weg en staat er een kom (lekkere) tomatensoep. Op en hup je hebt een leeg bord en komen achter elkaar aanlopen de obers rijst, kip, rund, vis, groente…..op je bord leggen. Gelukkig kan je wel zeggen als je iets niet wil maar grappig is het wel en zo hebben we in een rap tempo de 4-gangen naar binnen gewerkt.

Om half 4 vertrekken we naar de Tempel van de Heilige Tand. De naam zegt het al, in deze tempel wordt de enige over gebleven tand van Boeddha bewaard. Toen Boeddha werd gecremeerd heeft iemand de tand gepikt (weggenomen!) uit het vuur. Deze Tempel van de Heilige Tand of Sri Dalada Maligawa is Sri Lanka’s belangrijkste boeddhistische heiligdom. De tand is vanuit India Sri Lanka ingesmokkeld, waar hij uiteindelijk in Kandy terecht kwam. Daar werd er binnen het koninklijke paleizencomplex een tempel voor gebouwd, waarin hij veilig bewaard kon worden. Heel Kandy, en dus ook de Tempel van de Tand, zijn UNESCO Werelderfgoed-sites.

Het is een groot complex waar we zijn maar het belangrijkste: de Heilige tand krijg je niet te zien. Vroeger werd hij jaarlijks getoond of rondgedragen en later nog 1x per 5 jaar en dan komen er meer dan 10 miljoen mensen vanuit de hele wereld hierheen op een soort pelgrimage.

Achter het gordijn ligt de Heilige tand in zeven doosjes verpakt. Veel mensen zitten in de ruimte te bidden!

Ook hier in dit complex weer enorm veel Boeddha beelden. Ik vind de hand standen fascinerend en ga me daar thuis nog eens in verdiepen!

Bij terugkomst in het hotel, dat boven de stad op een heuvel ligt, zien we in de diepte een slaapboom voor zilverreigers….er vliegen er steeds meer naar toe!

Dag 8: Kandy 13-11-2018

Deze dag beginnen we met een hele gewone ijsvogel; toch leuk!

Een “gewone” IJsvogel; blijft mooi!
Mooi!

We zijn in de Royal Botanic Gardens dat een paar km van ons prachtige hotel af ligt.

Ze werden in de 14de eeuw aangelegd als lusthof voor de koning en in 1821 door de Engelsen tot botanische tuinen omgevormd. Aanvankelijk werden ze alleen gebruikt als proefstation voor koffie en kaneel. De tuinen zijn 67 ha groot en gedeeltelijk omgeven door de Mahaweli Ganga. Er groeien en bloeien ongeveer vierduizend soorten inheemse en exotische planten en bloemen uit de tropische en uit de gematigde zone, die door ongeveer driehonderd tuinlieden worden verzorgd. De tuinen bevatten ruim duizend bomen, waaronder vele met een leeftijd van meer dan 100 jaar. Ze behoren tot de mooiste botanische tuinen ter wereld, met bovendien een unieke vlinderstand, lanen waar je kunt wandelen en rijden, een kruidentuin, een orchidee√ęnhuis en een herbarium met 22 grassoorten.

Het grappige van deze ochtend excursie vind ik wel dat we langs de meest bijzondere bomen, struiken en bloemen lopen zonder er veel oog voor te hebben. We blijven met z’n allen omhoog kijken of we bijzondere vogels kunnen vinden.

Scaly-breasted Munia (Muskaatvink)
Black-rumped Flameback (kleine goudrugspecht)

Het zijn niet alleen vogels en bomen hier maar er vliegen ook prachtige vlinders rond.

Mooie vlinders in de tuin

Sommige bomen zijn enorm hoog en wat ook opvalt zijn de verschillende soorten Bamboe die er staat. We eindigen in de orchidee√ęn tuin/kas en gaan weer voldaan naar het hotel terug voor weer zo’n heerlijke walking lunch!

Om 3 uur vertrekken we alweer voor een wandeling door het Koninklijk bosgebied van de koningen van Kandy; Udewatta Kele.  Een prachtig bos (104 ha.) met enorme hoge bomen. In het bos vinden we een hele grote liaan met de naam Puss-well. Het is 200 jaar oud en verspreid over een gebied van ca. 2 hectare.

De mega liaan.
Niet veel vogels maar wel een nieuwsgierige slang!

We zien niet heel veel vogels vanmiddag maar genieten wel van de wandeling.

Dag 9: Kandy ‚Äď Kithulgala 14-11-2018 Kithulgala Rest House

We verlaten Kandy alweer vandaag en gaan weer de rust in. Ondanks dat ons hotel boven op de heuvel lag was het verkeersgeluid toch goed te horen. We rijden tot een uur of 11 en komen dan aan in het plaatsje Kithulgala, hier is de film “The Bridge over the River Kwai”  opgenomen. Dit moet de hotspot van de vakantie zijn dus de verwachtingen zijn hoog. We gaan voor de lunch nog even met de kijker de hotel uin in, wie weet is er nog iets moois te zien. Als wij aan komen lopen in de lobby maant Pieter ons om snel te komen. Er zit een grijze hornbill ( Sri Lanka grey hornbill) vlakbij in de dadel palm. Wauw zeg wat een geluk dat we er net aan kwamen. Hij zit lekker van de grote rode vruchten te eten.

Hij zat een beetje te dicht bij voor de telelens!

We lopen wat rond in de tuin aan de voorkant van het hotel en zien nog een common tailer bird die ik verrassend goed op de foto krijg voor zo’n beweeglijk beestje. Ook een mooi paar  red vented bullbulls. Dit is hier een zeer veel voorkomende vogel maar voor ons blijft het leuk! Na de lunch gaan we in een luie stoel, in de schaduw, even lekker relaxed zitten…..denken we! Maar ja met de scoop in de buurt blijven we toch, en wij zijn niet de enige, zoeken naar alles wat vliegt en beweegt. Het is hier echt prachtig mooi; hoge bomen, veel groen en zicht op de snel stromende rivier. Je krijgt hier echt het jungle gevoel.

Om half vier gaan we weer lopen. Onder bij de rivier vaart een soort pondje waar  we gebruik van maken om aan de overkant te komen. Twee kano’s met een plateautje ertussen dat ca. 6 mensen kan dragen en een meneer met een peddel. We komen allemaal aan de overkant en dat is het belangrijkste.

Aan de overkant is een jongen die in gesprek raakt met Gayan en hij gaat ons brengen naar de meest bijzondere soort van deze reis! Het gaat meteen in een zeer rap tempo omhoog en de groep wordt zo aardig uit elkaar getrokken maar ja het in al bijna 4 uur en donker voor je het weet. We komen na zo’n 2 km lopen bij een veldje aan met een klein zompig paadje naar een bosrand bij een riviertje. Hier moet dan de serendip scops owl zitten! Hij wordt gevonden en we krijgen hem √©√©n voor √©√©n te zien…..nou ja…..je moet wel een beetje je fantasie gebruiken! Ondanks dat ik redelijk visueel ben ingesteld had ik er nogal wat moeite mee. Als de andere 17 geweest zijn krijg ik nog een kans; jippie lucky me. Ik krijg hem uiteindelijk in de kijker en mag ook nog even proberen er een foto van te maken. In de laatste minuut die ik krijg, het wordt namelijk te donker en dan kunnen we niet meer terug naar de overkant, lukt het me! Pieter doet ook nog een poging met mijn fototoestel en stelt hem handmatig in zodat ik uiteindelijk uit twee verschillende posities hem toch op de foto heb.

Geen super scherpe foto’s maar wel DE waarneming van deze reis!
Als je het niet weet dan zie je hem niet!

Dit uiltje is pas in 2004 ontdekt en later in 2009 beschreven. Het plaatje en de beschrijving in het boek kloppen van geen kant……of hebben wij wat anders gezien?! Ik zit bij de laatste overzet en het is al zo goed als donker, aan de overkant blijkt het hek al op slot te zitten. Gelukkig kan Gayan iemand bellen om ons weer toe te laten tot het terrein van het hotel. Wat een prachtige dag!

Dag 10: Kithulgala ‚Äď Nuwara Eliya 15-11-2018 The Hill Club Hotel

En alweer loopt de wekker om 5 uur af! We vertrekken zo vroeg om de vogels bij het ontwaken te kunnen spotten. We gaan een klein stukje met de bus en gaan dan rondlopen in het dorpje. Het is bijna niet te beschrijven hoe mooi het hier is. De nevel hangt nog tussen de bomen dus ver weg waarnemingen zijn moeilijk.

Een prachtig mooi dorpje tussen het groen!
Red-vented Bulbul
een mooie bloem
Deze squirrel speelt met zijn leven……

Het dorpje ontwaakt inmiddels en de kindjes moeten naar school. Net als in Nederland kunnen de kinderen dat hier ook niet (meer) zelf dus worden ze gebracht met de tuk tuk! We staan dus eigenlijk steeds een beetje in de weg als we midden op het weggetje de telescopen hebben staan.

We hebben er honderden gezien deze reis……….

Het gaat allemaal goed en we hebben een hele mooie ochtend. Er worden weer een paar nieuwe soorten aan de lijst toegevoegd; het genieten gaat gewoon door! We zijn tot een uur of 9 bezig en gaan dan weer terug naar het hotel waar het ontbijt gelukkig klaar staat want je wordt er wel hongerig van! We vertrekken pas op 11.15 dus kunnen nog lekker douchen en even niks doen! Nou ja niks doen……even de tuin nog in voor leuke plaatjes:

In de tuin van het hotel: opzoek naar lekkere hapjes moet je soms rare capriolen uithalen…..
ooohhhhh kijk nou!
Sri Lanka hanging parrot

Het is de bedoeling dat we om half twee met de trein mee gaan. Eerst nog een mooie rit met de bus om vervolgens ruim voor tijd bij het station van Hatton aan te komen.

Gelukkig maar want er staat een lange rij voor het loket. De rit die we gaan maken wordt als een hele mooie beschreven en daar is niets van gelogen. De trein, die hier ook niet op tijd rijd, gaat langs thee plantages en mooie vergezichten. Wat ons opvalt zijn de vele (jonge) backpackers in de trein en waarvan veel Nederlandse! Er is in eerste instantie niet voor iedereen plek om te zitten maar ik had geluk want ik stond vooraan toen de trein tot stilstand was gekomen! Jan had ook meteen een zitplaats veroverd. Later sta ik mijn plaats af aan een van onze medereizigsters die een paar jaar ouder is en wat moeilijk ter been. In ruil d√°√°rvoor kom ik bij de open buitendeur te staan en heb zo een prachtig zicht naar buiten en geniet!

Onderweg
De natuur en vergezichten zijn prachtig!

De treinreis duurt ca. 1,5 uur, we zijn dan op het station van Nanu Oya en daar haalt de bus ons weer op.

We zijn nu op zo’n 1868 meter hoogte en de stad waar we naar toe gaan, Nuwara Eliya, wordt beschouwd als de koelste plek van Sri Lanka. Ook wordt het hier klein Engeland van Sri Lanka genoemd en dat is te zien. We rijden langs een echte Engelse renbaan en ons hotel is een voormalig prestigieuze herensoci√ęteit uit de Engelse koloniale periode (1876).

In de bus krijgen we alvast te horen dat we bij het hotel de keuze krijgen om wel of niet mee te gaan met een tochtje naar een bijzondere soort. Uiteraard gaan we mee!  Op zo’n 20 min rijden van het hotel loopt een riviertje met een soort watervalletje waar ‘ s avonds de Sri Lanka whistling trush vanuit de bergen komt overnachten. Het is een merelachtige vogel die heel snel is en zeker niet lang even op een takje gaat zitten; hij is dus moeilijk waar te nemen en daardoor bijzonder. We staan met z’n 12-en op een rijtje te wachten en waarachtig eerst komt zij en vlak daarna hij en zo krijgen we hem allemaal even in beeld! We lopen nog wat verder, Jan besluit al snel terug te gaan vanwege het smalle randje waar we lopen, en is de gelukkige die de vogel nog een keer goed in beeld krijgt.

Als gewoon volk mogen we niet in de offici√ęle diningroom dineren (alleen toegankelijk met jasje en dasje) dus zitten we  gezellig met de hele groep in een kleine eetzaal. Uiteraard hebben we voor het eten eerst nog even “gelijst”. Voor de niet vogelaars; elke dag werken we een lijst bij waar alle voorkomende vogelsoorten op staan zodat je uiteindelijk  precies weet welke vogels je de afgelopen dag, dan wel week of gehele vakantie hebt gezien. Vandaag vonden we ruimte in de dart kamer!

Lijsten in de dartkamer!

Als we na het eten terugkomen op de kamer vinden we een heerlijk warme kruik in bed; het wordt tenslotte maar 12 graden vannacht!!!!

Dag 11: Horton Plains 16-11-2018

Vanmorgen wederom weer heel vroeg vertrokken, het is nog helemaal donker als we buiten komen. We gaan onderweg naar de Horton Plains, dit is een heuvelachtige hoogvlakte en een van de eigenaardigste landschappen van het eiland. We gaan naar 2201 m hoogte; dit is een uur rijden met een soort kamikaze chauffeur. Onze eigen bus kan niet op de hoogvlakte komen vandaar dat we verdeeld zijn over 4 minivans.

Enorme bomen hier op de vlakte van Horton Plains

Aangekomen beginnen we wandelend omdat we de Sri Lanka bush warbler willen zien. Een zeer schuw vogeltje dat zich voornamelijk ophoud onder in het struikgewas. Kansloos dus! Maar het is hier wel prachtig mooi. Grasvlaktes met af en toe bomen en in de verte bergen en grote bomen. De zonsopkomst was ook mooi alhoewel het door het glas van de bus mooier leek dan dat het was als je het raampje open deed. In dit deel van Sri Lanka valt wel 5000 mm regen per jaar dus hebben wij geluk dat het droog en zonnig is. De wandeling stopt bij een water plasje waar we ook het ontbijt nuttigen, inmiddels in de zon dus dat warmt lekker op. Bij vertrek was het toch wel fris en was het fleece jasje echt wel nodig maar nu is het lekker. We zien hier een paar leuke soorten in de kijker dus genieten!

Blyth’s reed warbler

Na het ontbijt rijden we weer verder met de minivans en onderweg wordt nog een paar keer gestopt. Bij de sanitaire stop en tevens het punt waar we weer terug gaan komt er ineens een mangoest te voorschijn die gaat rondscharrelen terwijl wij er doodstil omheen staan. Ik  hoor in de struiken een enorm gepiep en even later komt ook nog het vrouwtje tevoorschijn. We denken dat er een nest met jongen was die honger hadden en dat ze opzoek naar eten waren voor hun kroost. Volgens Pieter best bijzonder dat we zowel hem als haar zo lang zo goed in beeld hebben gehad.

Mangoest (vrouwtje)

Uiteraard zien we ook nog wat verschillende soorten vogels.
Als we het park weer uit zijn stoppen we bij wat huisjes waar we een weggetje in kunnen lopen tussen bomen door waar een Sri Lanka wood pigeon (houtduif) zou kunnen zitten. Alle chauffeurs van de minivans en Gayan en onze bus hulp chauffeur gaan op zoek! Wij wachten rustig af en kuieren een beetje rond totdat we geroepen worden want er schijnen er drie gezien te zijn. Nou het is een lastige deze keer! Als we aankomen zijn ze net weg en dat herhaalt zich een paar keer totdat we weer op de weg staan en het opgeven. Ik sta met een van de mede reizigers te praten over de enorme eucalyptus bomen die hier overal staan. Deze bomen zijn ge√Įmporteerd vanuit Australi√ę  en horen hier eigenlijk helemaal niet, ze drinken enorm veel water. In dit land niet zo’n probleem maar toch…..ik zie ineens wat weg vliegen en denk: een duif……..o help…….en dan pas begin ik te roepen en ach zoals gewoonlijk was de vogel toen al gevlogen! Sorry mensen………

Na de lunch gaan we naar Victoria Park, het klinkt erg Engels nou dat is het ook. Prachtig aangelegd met mooie bloemen, struiken en bomen. Het worden twee hele leuke uurtjes met ook weer wat nieuwe soorten. We hebben nog steeds mazzel met het weer! Het blijft droog alhoewel de lucht er wel grijs uitziet en het tijdens de lunch heel even heeft gespetterd. We zien vanmiddag o.a. de prachtige grey-headed Canary flycatcher, de velvet-fronted nuthatch en de pied trush en dat zijn een paar hele mooie vogeltjes! De eerste van de drie ontdekte ik omdat ik drie meisjes met een verrekijker zag staan bij een enorme boom. Je gaat dan automatisch ook omhoog staan kijken. Op de vraag van Pieter wat ik zag had ik wel even de dames nodig want geel met een grijs koppie kan natuurlijk van alles zijn. Toen iedereen kwam kijken werd al snel de tweede van het rijtje ontdekt. Dit is een soort boomklever dus dat valt op als het vogeltje dwars over de stam omhoog loopt. De flycatcher was toen snel vergeten want deze was nog mooier.

Velvet-fronted Nuthatch
Pied Trush

Voor de derde vogel hebben we een aardig tijdje tussen de struiken gestaan maar uiteindelijk vond Ans hem aan het begin van een tak tegen de stam van een boom. Moeilijk te fotograferen nu het ook al een beetje donkerder begint te worden. Tegen schemer verlaten we het park weer en gaan terug naar het hotel.

Dag 12: Nuwara Eliya ‚Äď Ella ‚Äď Tissamaharama 17-11-2018 Rain Tree Hotel

Het is vandaag weer een reisdag; terug naar zeeniveau. Voordat we het hotel verlaten ga ik het van binnen en van buiten nog even vastleggen. Of de tijd heeft stil gestaan zo Engels is het geheel; in de tuin en binnen in het hotel vind je nog alle details van de tijd van toen. We moeten ruim vier uur rijden met in het begin een bochtige weg om uit de bergen te komen. Uiteraard stoppen we onderweg een paar keer om nog wat mooie plaatjes te schieten van de laatste thee-plantage, de bergkammen bij Ella en de Rawana-waterval. De natuur is hier overweldigend mooi!

een van de laatste thee-plantages die we te zien krijgen.

Om half 2 zijn we in Tissamaharama bij het Rain Tree Hotel. Prachtig gelegen tussen een moerassig gebied en de natte rijstvelden in. Tegenover het hotel staan bomen vol met vliegende honden die ‘ s avonds rond 6 uur gaan weg vliegen; we gaan het meemaken!
Om half vier vertrekken we weer voor een aantal spectaculaire verrassingen. Het is namelijk uiltjes kijkdag ; alleen weten wij dat niet als we op pad gaan. We gaan 3 verschillende uilen zien en oh oh oh wat is dat gaaf. De eerste, de brown fish owl, zit in een boom aan een riviertje achter een huis waar we mogen kijken. Pieter en Gayan houden ons voor de gek en zeggen dat we een ijsvogel gaan zien dus de verrassing is groot als ik door de telescoop mag kijken! Eén voor één worden we verrast en krijgen we de mogelijkheid om hem te fotograferen. WAUW!

Dan gaan we naar een huis in een ander straatje en daar zit gewoon een uilenpaar in de nok van het dak vlak boven de ingang. Alweer wauw; dit is de collard scops owl.

Hierna gaan we weer in de bus en komt er nog een verrassing bij want ze weten nog een uil te zitten. Hup in de scoop en kijken maar……..nu naar de jungle owlet.

De lucht wordt gevaarlijk donker dus snel terug naar de bus maar de regen blijft uit. We blijven aan de rand van het moeras gebiedje staan en zien de reigers en ibissen verzamelen in hun slaapboom. Terug bij het hotel zien we alle Vliegende honden net vertrekken. We rennen snel naar het panoramadak (hijg hijg, drie verdiepingen) maar als we boven komen zijn de meeste al gevlogen. Wat een prachtige dag!

Dag 13: Yala 18-11-2018

Nog geen km gereden in het park en we hebben al zicht op twee roofvogels die boven in een dode boom zitten.

Vandaag gaan we dan eindelijk de luipaarden zien; mijn grootste wens van deze reis! We zijn in Yala (Ruhuna) National Park. Dit park strekt zich langs een 35 km lange kuststrook uit en is circa 979 vierkante km groot. We worden met de open jeeps vanaf het hotel opgehaald en zitten weer met dezelfde 5 personen als bij de vorige safari  Uiteraard is het nog pikkedonker ( de wekker liep om half 5 af) tijdens de 3 kwartier durende rit naar het park toe. Het park gaat precies om 6 uur open en er staat een lange rij jeeps te wachten om naar binnen te mogen.

Het wordt een aaneenschakeling van het zien van heel veel verschillende vogels (zo’n 110 soorten), prachtige natuur, zee, herten, buffels, squirrels, monkeys, lizzards, wilde zwijnen en…….1 luipaard. Hij of zij ligt in een boom verstopt tussen de bladeren. Je snapt natuurlijk  wel dat iedereen hem wil zien dus is het file rijden. Als we op DE plek stilstaan is het lastig om hem in beeld te krijgen. We zien zijn staart hangen en een stuk gestippelde vacht maar dat is dan ook alles. We gaan nog een poging doen. Aan het einde van het pad draaien we om en gaan terug. Nu krijgen we hem wel beter in beeld en kunnen zelfs zijn kop zien. WAUW WAUW WAUW: ik wil meer!! Het fotograferen is een drama en eigenlijk kan je er beter gewoon van genieten zonder de ergernis dat je hem niet scherp op de foto krijgt. Er wordt nu gediscussieerd of we een tijdje blijven kijken of dat we verder gaan. We gaan weer rijden. Het blijkt dat we een soort omtrekkende beweging gemaakt hebben want na een tijdje zijn we er voor de derde keer. Hij is wat verplaatst maar ook nu weer zie je maar delen zoals de poten en een stuk van zijn kop en buik. Maar oh oh oh wat geniet ik hiervan.


We gaan ontbijten en lunchen bij het Tsunami monument want ook hier is de monstergolf aan land gespoeld op 26 december 2004.

Tsunami monument

Tussen 12 en 2 mag er niet gereden worden dus hebben we verplicht een lange pauze en dat is best even lekker. Jan en ik gaan lekker even op het strand liggen, “gelukkig” is het bewolkt zodat het niet zo bloedheet is.
We rijden tot ca. half 6 door het park maar kunnen helaas geen luipaarden of Lippenberen meer vinden.  Wel hebben we soms het idee dat we in een live uitzending zitten van National Geographic…….

Klein olifantje, ze waren zo dicht bij……
Onze eigen natuurfilm van dichtbij!
En dan twee tegelijk……
Ooit eens zo’n soort afbeelding gezien van een beroemde fotograaf nu mochten we het zelf “live” zien!
Wat een kleurenpracht…..

Het was een prachtige dag; een met een gouden randje!

Dag 14: Tissamaharama ‚Äď Bundala ‚Äď Udawalawa 19-11-2018 Centauria Wild Hotel

Als je denkt dat we vandaag kunnen uitslapen dan heb je het verkeerd, om 5u15 gaat de wekker weer af. We rijden met de bus (en de koffers) naar Bundala National Park waar we weer overstappen in dezelfde jeeps als gisteren. Helaas hebben we een andere chauffeur; deze begrijpt het niet helemaal. Hij snapt niet zo goed dat hij direct moet stoppen als we iets zien, later na het ontbijt gaat het wel iets beter. Hier gaan we weer echt voor de vogels alhoewel we ook een Olifant tegenkomen.  Dit park is veel kleiner ( 60 km2) en daarom veel minder toeristisch dan dat van gisteren en we komen dan ook nauwelijks andere jeeps tegen. Het is een beetje een “nat” park; moerassig, wetland-achtig maar wederom weer erg mooi. We ontbijten met uitzicht op zee en dat heb je ook niet iedere dag.

We kunnen h√≠er proberen om de pagina van de steltlopertjes vol te krijgen want er lopen er heeeeeel veel. Mooi is de pied kingfisher, een zwart wit ijsvogeltje dat op ons verlanglijstje stond. We rijden over smalle dijkjes tussen de zoutpannen en gelukkig hebben we een gids mee gekregen in de auto anders zouden we de helft niet herkent hebben. Het is weer veel te snel afgelopen met de pret en om 11 uur zijn we weer bij de bus en gaan we op weg naar onze volgende bestemming: Udawalawe. We kunnen deze keer niet zo maar inchecken en naar de kamers want eerst moeten we allemaal een kaarsje aansteken……zodat we veel olifanten gaan zien! Euhhhh ja, nou leuk en we gaan het zien morgen.

Leuke ontvangst in het hotel…….

De middag valt een beetje in het water (regen en onweer) en voor het eerst deze vakantie doen we een hele middag niets! Nou ja een beetje zwemmen, lezen en cocktails drinken; het lijkt wel vakantie.

Dag 15: Udawalawa ‚Äď Sinharaja 20-11-2018 Birds Paradise Hotel

De wereld is in nevelen gehuld als we deze morgen buiten komen. Niet zo gek na al die regen van gisteren. We worden weer door open jeeps opgehaald omdat we vanmorgen Undawalawe National Park gaan bezoeken. De natuur is hier weer anders dan van de parken die we de afgelopen dagen hebben bezocht. Meer open grasland met struiken en hier en daar een enorme boom. We zijn helaas niet de enige die het park in willen en zo sta je om 6 uur ’s morgens zomaar in de file.

File rijden om het park in te komen……maar we vervelen ons geen moment!
met zo’n mooie zonsopkomst is het alleen maar genieten!

Deze keer is dat niet zo erg omdat de nevel, de zonsopkomst en de vogels voor genoeg afleiding zorgen. Voordat we door het offici√ęle hek heen zijn hebben we al heel wat vogels gezien. In het park wachten we even totdat de meeste jeeps verdwenen zijn want dan blijven de vogels beter zitten en zijn ze zeker beter te horen.

Onze parkieten bladzijde is nog niet vol maar daar wordt vlot aan gewerkt. Voordat we het weten zien we achter elkaar de plum-headed parakeet en even later dus de Alexandrine parakeet. Ook zien we weer heel veel bijen-eters maar daar maken we nu nog alleen grapjes over net als over de pauwen die hier in grote getale voorkomen. Toch blijft het mooi om die enorme beesten in de bomen te zien zitten. We zien ook een hoop roofvogels al is het soms met veel tegenlicht.
Het ontbijt wordt genuttigd bij een grote plas met een prachtig uitzicht over het water en aan de overkant bomen met een blauwe met witte wolken lucht erboven; mooi!

Ontbijtbox met een witbrood met kaas, cake, appel, sinasappel, banaan en een heerlijke worst…….
met uitzicht over de plas

We zien ook twee keer een Olifant, de laatste van de twee steekt voor de jeep over. Wat vogels en beesten betreft is het verder niet zo wild hier maar ja, we zijn ook zo verwend de afgelopen dagen. Rond 11 uur zijn we weer terug in het hotel waar we de koffers pakken, lunchen en vervolgens vertrekken voor de rit naar Sinharaja. Alweer zo’n World Heritage Site en deze keer met echte jungle. We arriveren rond half 5 in het Birds Paradise Hotel. De ontvangst is een beetje rommeliger dan dat we de afgelopen weken gewend waren en we lopen dan ook even wat heen en weer en kijken even aan de zijkant naar buiten en ja hoor…….daar zit tie dan: de vogel van de voorkant van het vogelboek en die iedereen wel heel graag wil zien!

De Sri Lanks Blue Magpie

Te gek zeg! We gaan om half 6 nog even een stukje lopen maar het wordt al snel donker dus de wandeling is niet heel lang.

avondwandeling

Er staat wel een mooie maan vanavond; dat hadden we nog niet zoveel gezien.

Dag 16: Sinharaja 21-11-2018

Het uitzicht vanaf het hotel in de vroege morgen!

Om 6 uur precies stappen we weer in jeeps, vandaag gaan we Jungle-vogelen. De rit naar de plek waar we gaan wandelen is vreselijk, de weg bedoel ik. Een weggetje dat ons door de jungle leidt met grote losse keien, diepe kuilen en vallende bloedzuigers. Je krijgt bewondering voor de jeeps en de drivers.

Met de jeeps naar boven……lopen is denk ik toch sneller!
Ingang van het park

Het is een afstand van niks maar we doen er een uur over om boven bij de ingang te komen. Eenmaal boven eten we eerst maar ons ontbijt dan hoeven we dat niet meer mee te sjouwen. In Sinharaja komen “flocks” voor, om precies te zijn mixed species flocks. Ik hoor jullie denken: het is een verzameling van verschillende soorten vogels die met elkaar optrekken tijdens het foerageren om zoveel mogelijk eten te vinden en de kans op predatie zo klein mogelijk te maken. Hier in Sinharaja wordt er al sinds de jaren ’80 onderzoek naar gedaan. Zo’n groep kan wel uit 42 vogels bestaan en 12 soorten. Wij krijgen een iets kleinere flock te zien en dat is me toch lastig…..je weet namelijk niet meer waar je kijken moet! Het is zowiezo lastig vogels kijken in de jungle alles zit achter bladeren verscholen of zo hoog dat je een nek-hernia oploopt. Maar genieten is het wel; alleen al om hier rond te lopen tussen al die tinten groen, de mooie “tree nimfen” (vlinders) en de geluiden van het bos.

Tree-nimf

We krijgen een chestnut-backed owlet te zien door de scoop en er is weer een verrassings-vogel! Alweer een van mijn wensen lijstje! Het is knap dat ze hem gevonden hebben want je moet over een geul heen en een stap de jungle in en daar zit dan, tegen de stam van een boom, een paartje Sri Lanka frogmouth. Met de verrekijker goed te zien maar door de blaadjes moeilijk te fotograferen: JOEPIE!

Wat een verrassing; de Sri Lanka Frogmouth! Ze bestaan dus echt……

We lopen een paar keer hetzelfde pad op en neer omdat er van alles aan komt vliegen en weer weg vliegt. Wel fijn om eindelijk weer eens een stuk te kunnen lopen al zweet je je helemaal gek. Vanwege de vele bloedzuigers die hier voorkomen heb ik mijn lange broek aan met de leechsokken  en hoge wandelschoenen en een t- shirt met lange mouwen, handdoekje in mijn nek en pet achterstevoren op. Ook nog een rugzak om, een verrekijker en een fototoestel! Alleen al van het opschrijven krijg je het warm.
Het Sinharaja Forest Reserve is ca. 189 vierkante km groot en is het laatste stuk tropisch regenwoud van Sri Lanka. Sommige bomen kunnen maar liefst 50 meter hoog zijn en voor de plantenwereld is het ideaal omdat hier zo’n 6000 mm regen per jaar kan vallen. De luchtvochtigheid bedraagt bijna 90%. Het is o.a het gebied van wel 18 inheemse vogelsoorten (van de 34) en aan het einde van de rit kunnen we er dan ook een aardige hoeveelheid bijschrijven vandaag.
Tegen enen zijn we weer terug bij het hotel en gaan we lekker lunchen want ondanks dat dit en eenvoudig hotel is, is er niks mis met het eten! Hier aan de rand van de jungle is dit hotel volledig op zijn plaats. Eenvoudig maar doeltreffend.
Om half vier rijden we een klein stukje met de bus en gaan op een weggetje langs huizen rustig omhoog lopen. Eerst is er een voederplank waar blijkbaar net wat etensresten zijn neergelegd en de vogels en eekhoorns zich te goed doen. De vogels jagen het eekhoorntje steeds weg maar uiteindelijk krijgt het toch wat te pakken en gaat lekker zitten eten.

herrie in de tent……op de voederplank
gewoon blijven volhouden dan laten ze je vanzelf met rust!

Eindelijk ook de emerald dove’s mooi in beeld. We zien een paartje plum-headed parakeet op een dode boom met grote spechten gaten zitten. Blijkbaar hebben ze een nest in een van de gaten want het vrouwtje kruipt erin. Het mannetje van de Jerdon’s leafbird zit er ook mooi bij. Dankzij onze “nieuwe” telescoop kunnen we alles ook goed bestuderen en dat is nog veel gaver dan alleen maar fotograferen. Nu kan je echt alle details live zien! Het mooiste is tot het laatst bewaard; een vrij zittende crested serpent eagle.

een cadeautje aan het einde van een prachtige dag.

Dag 17: Sinharaja ‚Äď Mirissa 22-11-2018 Fisherman Bay Hotel

Je kan vroeg opstaan of heel vroeg opstaan en vandaag doen we dat laatste en we rijden exact om 5 uur, in de jeeps, het terrein van het hotel af. Er moet nog √©√©n endeem aan het lijstje toegevoegd worden en daarvoor gaan we naar een particulier huis aan de rand van de jungle. De weg of het pad er naar toe is vergelijkbaar met dat van gisterenochtend! Na een half uur hobbelen en schudden zijn we bij het huis, krijgen we een stoel en doen een soort kring gesprek in de tuin…..ha ha en dat ’s morgens vroeg. De bloedzuigers vallen er spontaan van uit de boom! De donker geklede mensen (it’s me!) mogen straks buiten staan en de rest mag voor de ramen of in het gat van de deur. De vogel waar we voor gekomen zijn is de Sri Lanka spurfowl; een hen-achtige vogel. Ze zijn heel erg schuw vandaar de verdeling van de mensen. We wachten, en wachten, en wachten………gelukkig komt er af en toe een andere soort in de tuin kijken en zorgen de kippen ook voor een beetje afleiding. Eindelijk om iets over achten komt hij aangelopen.

het koste een beetje geduld maar daar was tie dan…..

Een bruine hen met rode poten en rood rond het oog! Pffffff daar kom je zo vroeg je bed voor uit. Nee hoor….best leuk en ook heel apart om daar een paar uur te mogen staan.

Nu de vogel is gespot kunnen we weer vrij bewegen en gaan we terug met de jeeps; op naar het ontbijt. Het is de bedoeling dat we om 10 uur in de bus zitten want we moeten weer zo’n 3 uurtjes rijden. Op naar het laatste hotel waar we even lekker kunnen bijkomen. Geen vogels meer maar zee, zand, zwembad, leesboek en even niets. Bij de lunch wel even een tegenvaller want het is vandaag volle maan en dan wordt er geen alcohol gedronken in Sri Lanka.

(Naast onze westerse kalender kent Sri Lanka de boeddhistische poya- of maan-kalender. Deze regelt de rustdagen volgens de vier fasen van de maan, waarbij de dag van de volle maan, de poya-dag als de belangrijkste wordt beschouwd. De dag daarvóór geldt als een halve rustdag. De dagen van nieuwe maan, eerste en laatste kwartier worden niet algemeen gevierd. Een boer op het land zal er wel rekening mee houden door op die dagen wat extra aandacht aan godsdienstige gedachten te besteden, maar op kantoren en in fabrieken gaat het werk gewoon door.
Op poya-dagen zijn uitbundig vermaak en het schenken van alcohol verboden. Zo kan men in een hotel daags tevoren een mededeling als deze aantreffen: ‘Sri Lanka is een overwegend boeddhistisch land; zijn wetten verbieden op het hele eiland gedurende de hele poya-dag de verkoop van alcohol in bars en andere openbare gelegenheden.’ In de meeste hotels kunt u alcoholhoudende dranken wel op de dag v√≥√≥r de poya- dag bestellen. In 1966 schafte de regering de zondag als rustdag af, maar in 1971 werd deze weer hersteld. Daarnaast bleven echter de poya-dagen als feestdag gehandhaafd. Ze worden vastgesteld door priesters en sterrenkundigen, veranderen ieder jaar naargelang de maanstanden en vallen dus telkens op een andere dag van de week.)

Tsja, zo zit dat dus en respecteren we dat! Na het eten gaan vele van de groep met een tuk-tuk naar het centrum van het stadje maar wij geven de voorkeur aan het zwembad. Zo hebben we een heerlijk rustig dagje, het lijkt op vakantie.

Dag 18: Mirissa ‚Äď Fort Galle / Negombo 23-11-2018 Camelot Beach Hotel

Uiteraard zijn we nu ook vroeg wakker dus genieten we met een kopje thee van de zonsopkomst.

Zonsopkomst vanuit het hotel……tsja we waren toch weer vroeg wakker!

We vertrekken pas om 11 uur dus kunnen rustig aan doen! We lopen een stukje naar de visafslag en het haventje waar de vissersboten liggen.

Op de visafslag, eigenlijk waren we te laat……..de laatste restjes.
gekleurde touwtjes want anders komt het hopeloos in de war…..denk ik!

Om 12 uur zijn we in Galle waar we op zoek gaan naar onze Nederlandse roots. De VOC heeft hier 145 jaar geheerst en daar is nog het e.e.a. van terug te vinden. Het mooiste is het fort uit 1633 dat ook op de Wereld Erfgoedlijst staat en de Groote Kerk waar vanaf 1642 alleen Nederlands Gereformeerde diensten gehouden mochten worden. In deze kerk liggen vele grafstenen met Nederlands opschrift.

heeeeeel veel historie!

Heel bijzonder om hier rond te lopen en de opschriften te ontcijferen.                                                                                  wappervlagvoc

Gayan laat ons een deel van het stadje zien en na de lunch kunnen we zelf rondlopen.

pakhuis uit de VOC tijd

Wij willen graag het fort bezoeken omdat we hier foto’s van gezien hebben in het museum van Naarden. We maken een rondje om de stad heen en lopen het hele stuk over de vestingsmuur en komen dan uit bij het fort. Het is bijzonder om te weten dat hier zoveel Nederlandse geschiedenis ligt.  We zijn onder de indruk!

Al lopend op de vestingsmuur zien we prachtige historische gebouwen!

We gaan op weg naar ons laatste hotel dat in Negombo (voorstadje van Colombo en vlak bij het vliegveld) ligt. Het is nog ruim 3 uur rijden dus zullen we in het donker aankomen. Het is niet alleen donker als we aankomen maar het regent en onweert ook ontzettend en dat blijft bijna de hele avond duren. Uiteraard hebben we er geen last van want we zitten droog in de “grote” eetzaal. Pfffff dit is wel even wennen zoveel volk om je heen en zoveel herrie dat waren we de afgelopen weken niet meer gewend. Pieter doet een woordje om Gayan, de chauffeur en de hulpchauffeur te bedanken. Ze krijgen groot applaus want wat hebben ze het goed gedaan! Wij sluiten de avond af in de bar samen met onze Belgische medereizigers maar meer dan √©√©n borrel zit er niet in want de luikjes beginnen al weer dicht te vallen!

Dag 19: Vertrek uit Colombo en aankomst Amsterdam  24-11-2018

En toen was het echt uit met de pret. Het is een lange reisdag  waar we eerst in Dubai teruggaan in tijd en vervolgens in Nederland ook weer. We landen iets over zevenen op Schiphol en nemen daar afscheid van onze medereizigers.

We hebben tijdens deze reis 245 verschillende vogelsoorten gespot en 32 daarvan waren endemisch. Sri Lanka telt 34 “endemic birds” (Endemie of endemisme is het verschijnsel dat een organisme van nature uitsluitend voorkomt in √©√©n afgegrensd geografisch gebied, zoals eilanden in de oceaan, ge√Įsoleerde bergen, meren en riviersystemen. Indien een soort enkel daar voorkomt, spreekt men van een endeem of van endemische soort. Wikipedia) en wij hebben er 32 van gezien (best bijzonder!):  Sri Lanka spurfowl, Sri Lanka jungelfowl, Sri Lanka wood pigeon, Sri Lanka green pigeon, Sri Lanka hanging parrot, Layard‚Äôs parakeet, red-faced malkoha, green-billed coucal, serendib scops owl, chenstnut-backed owlet, yellow-fronted barbet, crimson-fronted barbet, Sri Lanka grey hornbill, crimson-backed flameback, back rumped flameback, Sri Lankan woodshrike, Sri Lanka blue magpie, Sri Lankaswallow, Sri Lanka drongo, black-capped bulbul, yellow-eared bukbul, Sri Lanka bush warbler, brown-capped babbler, Sri Lanka scimitar babbler, ashy-headed laughingthrush, orange-billed babbler, Sri Lanka hill Myna, Sri Lanka wistling trush, spot-winged trush, dull-blue flycatcher, legges flowerpecker, Sri Lanka white-eye

Weekend Lauwersmeer: Lege horizonnen en wuivend riet

12-10-2018

Wist u dat de Waddenzee in zijn huidige vorm is ontstaan door de St. Lucia vloed?               Op 13 en 14 december 1287 vond een rampzalige stormvloed plaats. Het was de naamdag van de Heilige Lucia. Deze invloedrijke storm wordt daarom de Sint Luciavloed genoemd. Door deze overstroming verdwijnen grote stukken land en verandert de vorm van Nederland. Daarom wordt de Sint Luciavloed ook wel de storm die de vorm van Nederland bepaalde, genoemd. Deze ramp scheidde Friesland en Holland definitief van elkaar. Door de storm ontstaat de Waddenzee en wordt de Zuiderzee gevormd.

Het is een van de gesprekken die plaats vindt achter in de auto van Johan tijdens ons weekend naar het Lauwersmeer en de Waddenzee. Er wordt flink op los gegoogeld en zo worden we weer een beetje wijzer en hebben we wat te doen onderweg. Later bedacht ik mij ook nog: maar hoe is dan het Lauwersmeer onstaan?

De afsluiting van de Lauwerszee was een uitdaging voor onze waterbouwkundige voorouders. De plannen voor afsluiting zijn ontstaan om de problemen van de afwatering op te lossen, en dus niet om het land tegen de zee te beschermen of om land te winnen. Door verzanding van de geulen in de Lauwerszee was de afwatering slecht, waardoor grote gebieden van Groningen en Friesland konden overstromen. De eerste plannen over de afsluiting komen uit 1849. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw werd voor de Lauwerszee een commissie ingesteld die moest gaan onderzoeken of de Lauwerszee kon worden afgesloten. De stormvloed van 1953 blies de plannenmakerij nieuw leven in. Na veel geharrewar besloot de regering in 1960 om de Lauwerszee af te dammen.  De Lauwerszee wordt Lauwersmeer. In 1969 kwam een einde aan 1000 jaar Lauwerszee. Na de afsluiting zag het Lauwersmeer eruit als een stuk van de Waddenzee bij eb. het was een zand- en slikvlakte met bochtige geulen en prielen. Het water was nog zout. Door het doorspoelen van regenwater uit het omliggende land  was het water na een paar maanden al zoet. Veel later werd ook de bodem zoeter en gingen er planten op de oude wadplaten groeien.

Leeg land, lege horizon!

Als westerling blijf ik me verbazen over het lege landschap waar ze hier in Friesland geen gebrek aan hebben. Het zijn niet alleen de enorme hoeveelheid  weilanden die dit beeld bepalen, ook de horizon is leeg en wat dacht je van het wad!

De eerste stop van het weekend is bij Waterberging Twisk; deze wordt een beetje langer dan gepland daar Bert onderweg werd gesandwicht door twee vrachtwagens op de A10. Gelukkig was er alleen blikschade en arriveerden ze een uur later ter plekke. Wij gingen alvast opzoek naar de Gestreepte strandloper die daar eerder was gespot maar helaas konden we hem niet vinden. Bij de haven van Den Oever worden we verrast door een prachtige nieuwe kijkhut die rondom uitkijkt over het Wad.

Mooie kijktoren in Den Oever
Het verschil in grote tussen een Meeuw en een Steenloper is hier goed te zien
Goudplevieren
Het blijft fascineren zo’n wolk vogels…..
en dan keren ze zich en ziet het er ineens weer heel anders uit!

Op de afsluitdijk bij Kornweerderzand zitten heel veel slobeenden in het water en roept Ton dat hij een Nonnetje ziet. Voor velen van ons werd het een vliegende non…tsja het valt niet mee dat vogelsspotten!

Aan de andere kant van de weg, bij de parkeerplaats staat een Stern-achtige op een meerpaal… …..maar ja welke? Gelukkig hebben we de foto’s nog en kunnen we ’s avonds bepalen dat het de Noordse Stern is die we gezien hebben.

Noordse Stern

Na de afsluitdijk komen we in het weidse land terecht. We rijden tussen de weilanden en genieten van de leegte maar doen helaas geen spectaculaire waarnemingen. Omdat we wat tijd moeten inhalen heeft Bert besloten om de kijkhut De Ral (Piaan/Kooihuizen) niet te bezoeken maar als we op het dijkje staan en de hut zien liggen, zien we in de verte heel veel vogels in het water en besluiten we democratisch toch even te gaan kijken. De natuur is hier prachtig en in het water is heel wat te beleven. Ik vond de Kemphanen het mooist.

Kemphanen

Via de Workumerwaard gaan we uiteindelijk naar ons onderkomen in Holwerd en zien op het laatste stuk ontzettend veel buizerds in de weilanden.

Zaterdag 13 oktober
Gedisciplineerd zit iedereen keurig om half 8 aan het ontbijt zodat we op de afgesproken tijd naar het wad, bij het vertrekpunt van de boot naar Ameland, kunnen rijden. We staren hier een tijd over het wad maar het is eb dus alles zit ver weg.

Staren over het Wad levert ook wel leuke plaatjes op!

Boven in de lucht is de meeste activiteit door het overvliegen van de Graspiepers of zijn het toch Waterpiepers?                                                                                                                                    Op naar Ezumakeeg. Goed  zicht op de slikken met Bonte strandlopers, Kleine strandlopers en op de Watersnippen die rondscharrelen.

De zon is al warm….euhh ja echt, het is 13 oktober maar het lijkt nog volop zomer.

Ook worden er ree√ęn gespot. We rijden een klein stukje verder naar de kijkhut Sylkajut maar hier is door de droogte geen enkele activiteit te bespeuren dus kunnen we even een achterbakkie doen!

 

Verschillende strandlopertjes de Bonte en de Kleine
Groenling
Reeen
Buizerd bewaakt het terrein……

Dan wordt het weer ouderwets met de route, de juiste weggetjes worden niet makkelijk gevonden en het duurt een tijdje voordat we bij de dijk zijn die we zochten. Het is ook lastig want de routebeschrijving  van vandaag bevatte een paar optionele plekken dus rijden we niet van punt 1 Naar punt 2 maar houden we, zo lijkt het, een willekeurige volgorde aan. Onze auto is het papieren spoor volkomen bijster dus gelukkig raken we de SRV auto niet kwijt. We zijn opzoek naar de dijkopgang in Paesens-Moddergat. Achter de dijk, waar een Rosse Franjepoot zou kunnen zitten, moeten we ver lopen want het is nog steeds of alweer laag water. De Rosse frapo wordt niet gevonden maar wat ik wel als een van de weinige in de kijker krijg is een Velduil.  Wauw; Ans probeerde hem te fotograferen  maar de foto is wat  wazig maar wel het bewijs dat hij het echt was!

Het is inmiddels 28 graden en heerlijk op de dijk.
In de haven van Lauwersoog  worden we getrakteerd op een achtersteven vol met Steenlopers die we  heel goed van dichtbij kunnen fotograferen.

Steenloper slaat alarm…
maar deze Steenloper trekt zich er niets van aan!
en deze gaat ff lekker badderen!

Als toetje van vandaag gaan we naar vogelkijkhut Jaap Deensgat. Vanuit deze mooi gelegen hut krijgen we allemaal de watersnip van heel dichtbij te zien. Ook een echt wauw momentje. Er is hier veel wuivend riet dus verwachten we baardmannetjes en ja hoor…. als we boven op de bank gaan staan en over het wuivende riet uit kunnen kijken zien we ze gaan. Tussen de Brandganzen op het grasveld wordt een hele vreemde gans ontdekt; tot op heden weten we niet wat voor een! Als afscheid krijgen we een goed zichtbare Robotap op een rietstengel.

Een vreemde eend…..euh gans tussen de Brandganzen!
Watersnip vanuit de hut; heel dicht bij en een diamantje aan zijn snavel….

Bij de Stelpshoeve kunnen we nog lekker buiten borrelen want het is tenslotte zomer!

Zondag 14 oktober

Als alle auto’s weer zijn gevuld, en de Stelpshoeve leeg is kunnen we vertrekken voor het laatste deel van ons weekend.

Een laatste blik op het kerkje van Holwerd waar de Kraaien en Roeken omheen cirkelen
Dag Holwerd…….

We hoeven niet ver, naar de waddenzeedijk waar we een rondje gaan wandelen en de kijkhut Kees Wevers bezoeken. Eerst worden we vermaakt door de vele Graspiepers, Vinken en Putters die scharrelen langs de rand van het gras aan de dijk. Er lijken er steeds meer bij te komen.

Er trek van alles over; vinken, putters, graspiepers……

Onderweg naar de hut ook veel overtrekkende Piepers en een enkele Buizerd in het lege land. Er is niet veel te zien vanuit de hut dus wandelen we rustig verder. Op zo’n derde dag heeft er ook niemand meer haast. We hebben al mooie dingen gezien en het is te mooi weer om je druk te maken. We rijden weer naar de haven waar de boot naar Ameland vertrekt en wachten op het opkomend tij. De vogels komen vanzelf steeds dichter bij. Als de boot aankomt is er een magisch moment in het water op het slik. Het water stroomt in een soort halve cirkel heel snel het slik op en de vogels lopen mee zodat zij ook in een halve cirkel komen te staan.

Magisch moment op het Wad
Overtrekkende Piepers moeten ook even rusten!
Ze komen door het opkomend tij steeds dichter bij!
Bonte strandloper scharrelt zijn korstje bij elkaar!

Na een klein uur heeft iedereen alle tureluurs en bonte strandlopertjes wel gezien en gaan we richting Dokkumer Nieuwe Zijlen waar we onze boterham gaan opeten en afscheid nemen van de eerste auto. Na deze stop rijden we nog naar een kijkhut aan de zuidoostrand van de Weerribben. Deze heet Twitterhut; ik vind hem leuk!

Er rusten hier zeer veel grauwe ganzen maar  we zien ook dodaars en er wordt een enkele zwarte ruiter gespot.

Dodaars
Zwarte ruiter volgens de kenners!
Uitzicht vanuit de Twitterhut

Het is een mooie plek om afscheid van elkaar te nemen. Het was een mooi weekend met heerlijk weer, leuke waarnemingen, lekker eten en heel veel gezelligheid.

 

Zonsopkomst in de Betuwe

11-05-2018

Met Hemelvaart een weekendje naar de Betuwe; Ommeren. Met z’n drie-en gaan we vrijdagochtend om half 6 op pad om de zonsopkomst te fotograferen. We hadden wel wat wensen van te voren, het moest een beetje mistig zijn, weinig bewolking en niet zo koud. We hadden ons ook voorbereid en wisten waar we heen wilde. Als we de camping aflopen zien we dat het inderdaad een beetje mistig is, windstil, geen bewolking en de temperatuur is ook best aardig…..wat een mazzel hebben we!

Het blauwe uurtje is nog bezig als we op weg gaan…….de nevel kruipt uit de sloten het land op!
Het weggetje dat we hebben uitgekozen is uitermate geschikt voor onze foto sessie……..hier nog geen kleur in de lucht alleen maar mist!
Langzaam kleurt de lucht……..
En daar komt de zon……genieten!
Wat hebben we een mazzel!

De zon schijnt inmiddels volop, de mist lost op en wij gaan zeer tevreden op weg naar ons ontbijt!

Vogelreis naar Marokko februari 2018

Van 5 februari t/m 14 februari 2018 zijn we op reis geweest met 21 vogelaars van onze Vogelwerkgroep Koudekerk / Hazerswoude e.o. naar Marokko.

We vliegen naar Marrakesh en zullen daarna de eerste twee vogeldagen doorbrengen in het Hoge Atlas gebergte (2600 m). Na dit hoogtepunt dalen we af naar Boumalne dat ligt in de steenwoestijn. Verder naar het oosten gaan we twee nachten doorbrengen in de woestijn bij Merzouga. Op de terugweg naar het westen reizen we al vogelend ten zuiden van het Atlas gebergte en eindigen dan in Ouarzazate. Dan is het alweer bijna gedaan en rijden we terug naar Marrakesh.

Deze reis is georganiseerd door Inezia Tours en zij geven ons twee ervaren gidsen (Eduard Opperman en Pieter van der Luit) mee en twee busjes.

05-02-2018¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† De rij voor de douane loketten zijn mega lang maar erger is ook mega traag: welkom in Marokko. Gelukkig zijn we met z’n allen en valt er genoeg te kletsen zodat we dan toch ineens voor het loketje staan. Dan snel geld wisselen en naar de busjes. Hotel Le Coq Hardi ligt best nog ver rijden buiten de stad maar omdat het donker is heb je geen idee waar we heen rijden dus dat wordt morgenochtend een verrassing als we wakker worden. De maaltijd is heerlijk en rond 11 uur is iedereen wel naar bed. Dit komt ook omdat na die ene fles rode wijn bij het eten de voorraad al op is! De enige vogel die we vandaag gezien hebben was een dooie kip in de tajine dus op naar morgen………

6-2-2018¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† Na een zeer onrustige nacht in een koude kamer, koud bed en met een druppelend toilet zijn we tot overmaat van ramp ook nog een uur te vroeg opgestaan. De regen klettert op het balkon dus al met al niet zo’n goed begin van de dag! Om even over zeven uur begint de eerste vogel te fluiten, het blijkt de Grauwe Buulbuul te zijn, hier een veel voorkomende soort en altijd de eerste vogel die begint te zingen. Als ik even later naar buiten loop zie ik ze ook in de boom zitten. We gaan met een klein groepje voor het ontbijt op pad om er even in te komen. Er blijkt een prachtige rivier naast het hotel te liggen. Het is afwisselend droog en dan weer nat maar zo af en toe even onder de bomen dan gaat het goed. We spotten eerst een Marokkaanse merel en een gewone Mus; even later komt daar de Spaanse mus bij en de Zwartkop. Leuk begin van de dag zo. Op de terugweg in de rivier zien we nog een Marokkaanse kwikstaart en een Grote gele kwikstaart. Na het ontbijt vertrekken we om de helling van de atlas te bevogelen richting de Tizi n’Tichka pas. We gaan rechtsaf vanuit het hotel maar na nog geen 100 m staan we stil en komt er ook geen beweging meer in de rij auto’s……blijkt dat de pas die we op willen gesloten is door de hoeveelheid sneeuw die ’s nachts is gevallen. Het plan voor deze dag wordt gewijzigd en we keren de bus en rijden weer voorbij het hotel richting Ourika vallei. Na een halfuur rijden maken we een eerste stop. Langs de kant van een drukke weg waar in ieder geval ruim plaats is om de bus te parkeren gaan we op zoek. Als we een klein weggetje inlopen wordt al heel snel de Diadeemroodstaart gespot en ooooohhh wat is tie mooi.

Diadeemroodstaart

We zien ook het vrouwtje maar die scoort niet zo hoog hoor! Ook hipt er een Kleine zwartkop rond met zijn rode oogje. Aan de andere kant van de weg wordt een Steenuil gespot, best knap dat tie gevonden is want tegen die steenhoop waar hij zit valt hij bijna niet op.

Steenuil

Vanuit Ait Ourir via Ait Faska door naar een grotere stad Tamazouzte. Hierna door Ourika heen en dan kom je langs de weg in deze vallei. We stoppen op een plek waar van die toeristen kamelen staan. Er vliegen hier verschillende gorzen de Cirl en de Grijze maar ook weer

Grijze Gors

de Diadeemroodstaart en de Zwarte roodstaart. Ook zijn er ineens uit het niets mannen met allerlei rommel om aan ons te verkopen….jammer… dus snel gaan we het pad in op zoek naar meer soorten! Het is verderop erg rustig en er komt geen soort meer bij. De weg naar boven richting Oukaimeden was dicht en dus zijn we gaan eten langs de vallei in restaurant Lakasbah de Lourika en het was erg lekker! Eerst een heerlijke salade en dan nog een grote tajine vol met rundvlees en pruimen. Hmmmm lekker!¬† We lopen nog een stukje langs de weg maar vinden geen leuke vogeltjes alleen maar kou dus na het okidoki gaan we de bus weer in. Een stukje terug en dan weer stoppen waar we een aantal roofvogels spotten en Alpen kauwtjes. De laatste stop wordt weer een hele mooie. We lopen van de hoofdweg af en ik zie een Watersnip maar er staat ook een¬† Witgat. We lopen verder en zien vrouwen die hout verzamelen. Dan vliegen er twee Zwarte wouwen en weer de Grauwe Buulbuul. Als we weer terug bij de brug zijn wordt er een Waterspreeuw gespot; wauw een wensvogel van mij en nog nooit gezien. Wat een mooi einde van de eerste vogeldag.

Waterspreeuw

07-02-2018¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† Om 7.15 gaan we weer langs de weg bij het hotel de eerste vogels spotten. De zon komt op en de lucht is mooi blauw dus is het beter dan gisteren. Dit belooft een mooie dag te worden! Voordat we na het ontbijt gaan rijden spotten we nog de¬† Huisgors en de Huisgierzwaluw met zijn witte stuit. De pas is nu wel open dus we kunnen vandaag gelukkig wel de berg op. We stoppen na een half uurtje rijden langs de weg (de N9). Hup hup uit de bus en direct wordt er een Kruisbek gespot….ja echt een Kruisbek zowel het mannetje als het vrouwtje; Jan zijn wensvogel!

Kruisbek

We zijn allemaal blij en ze zijn zo dichtbij dat we ze ook goed kunnen fotograferen. We gaan hier een boswandeling maken en scoren ook een mooie Sperwer en Boomleeuwerik. Verder is het niet echt spectaculair alhoewel we een flink eind wandelen; maar het uitzicht op de besneeuwde  bergen is prachtig. We zien ook nog de Diadeemroodstaart, Kleine zwartkop en de Tjiftjaf. Er staan mooie bloemetjes tegen een heuvel aan, dit blijken hoepelroknarcissen te zijn. Nooit gezien maar gelukkig hebben we Els bij ons die alles van plantjes en bloemetjes weet.

Dan rijden we verder voor een 1,5 uur durende rit door de besneeuwde bergen met een prachtige blauwe lucht tot 1730 meter.

Het is wel bijzonder om de cactussen in / onder de sneeuw te zien staan.

Net voor de Tizi N Tichka pas gaan we lunchen maar pas nadat we de Zwarte tapuit gespot en de Zwarte mees vastgelegd hebben.

Het eten is weer heerlijk! We vogelen nog een tijdje en krijgen geen genoeg van de zwarte tapuit maar ook de musjes zijn leuk. Vlak bij de bus zit ook nog een Diadeemroodstaart in de sneeuw. Wauw. Dan beginnen we aan de weg terug en stoppen in een dorpje waar het druk is met veetransport. Het is hier een echte leuke chaos. Op een dak boven een coca cola reclame bord zit een Blauwe rotslijster vrouw.  Onderweg verder naar beneden stoppen we nog 2 keer. Een keer zijn er alleen huisje te bewonderen en bij de tweede stop krijgen we een enorme verrassing doordat de meeste van ons de Levaillants specht  weten te spotten (behalve Lidwien en ik) en daarna de Maghreb  bosuil die verstopt zit in de schoorsteen van een huis.

Wat een prachtige afsluiting van de dag! Inmiddels is het weer gaan regenen als het maar goed komt morgen!

Maghreb bosuil

8-2-2018¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† Vandaag is het een spannende dag: komen we de pas over ja of nee? Als we na het ontbijt vertrekken richting rotonde worden we meteen terug gestuurd: de pas is dicht. Edward gaat even informeren of de kans bestaat dat hij vadaag nog open gaat…..inshallah…..
We keren terug naar het hotel en gaan rustig wachten wat de dag ons gaat brengen. De een leest, de ander kijkt zijn foto’s van de afgelopen dagen, er wordt gezellig gepraat en zo brengen we de ochtend door. Het is erg gezellig en huiselijk. Soms is het droog en kan je even naar buiten en zo worden er nog mooie plaatjes geschoten van o.a. de Kleine zwartkop met het rode oogje.

Tegen 12 uur heeft Edward eten besteld en als het bijna klaar krijgen we te horen dat de pas open is, pfffff gelukkig de reis gaat verder. Snel eten we ons broodje hamburger en hup de bus in. Het wordt een spannende rit door een wondere witte wereld. Er ligt heel wat meer sneeuw dan gisteren maar we kunnen door. Eerst langs de eerste slagboom en dan gelukkig ook langs de tweede verder omhoog. Als we net voorbij het hoogste punt zijn komen we in de file. Er staan grote vrachtwagens in de weg zodat de auto’s elkaar niet kunnen passeren dus het duurt bijna een uur voordat we verder kunnen. Het is hier guur, de wind doet de bus schudden maar dan gaan we gelukkig dalen en kunnen we aardig door rijden. De lucht is aan deze kant van de berg mooi blauw gelukkig; hopelijk blijft dit de komende dagen zo. Als we de pas over zijn rijden we via Agouim, Amerzgane, Ouarzazate naar Boumalne dades.
Het licht wordt prachtig onderweg  en het roodachtige decor kleurt langzaam goudkleurig in het gouden uur van de dag. In het donker komen we bij de kasba aan. We krijgen een mega grote kamer met zitje, hal, douche en ruime slaapkamer. Dan snel aan het diner want we lusten onderhand wel wat.

9-2-2018                                                                                                                                                      Het was -7 vannacht maar we staan wel op met een strak blauwe lucht en zie nu pas waar we zijn beland: wauw wat mooi. Als dan ook nog de zon zijn gloed over de heuvels laat schijnen is het helemaal prachtig. Eigenlijk hebben we geen tijd om te ontbijten want het is veel te mooi buiten. We gaan maar een klein stukje rijden en parkeren de bus langs de weg om op zoek te gaan naar de witbuik- en zwartbuikzandhoen op de Tagdilt track. Eduard ziet ze al heel snel vliegen maar als ze neerstrijken wordt het een groter probleem.

Binnen vliegende witbuikzandhoenders

We gaan langzaam in linie vooruit en naderen langzaam de geul waar ze in zouden moeten zitten. Telkens een paar meter vooruit totdat de lange mensen ze zien en in hun scoop hebben. Met de verrekijker blijft het moeilijk totdat we dichtbij genoeg zijn. Oh wat zijn die Witbuikzandhoenders mooi maar helaas vliegen die als eerste weer weg. De Zwartbuikzandhoenders zijn ook best mooi hoor en kunnen we wel fotograferen al zijn het geen top foto’s geworden!

We zijn redelijk euforisch want dit was echt wel heel bijzonder en wat een prachtige beesten. We gaan weer een klein stukje rijden en gaan nu op zoek naar kleiner spul; we scoren de Teklaleeuwerik, Woestijnleeuwerik, Temmincks strandleeuwerik, Kortteenleeuwerik, Kuifleeuwerik, Witkruintapuit, Rouwtapuit, Zwarte tapuit en de roodstaarttapuit: best een indrukwekkend lijstje in zo’n stenige omgeving. Dan maar terug voor de lunch die overvloedig maar heerlijk is. Na de lunch rijden we 20 km ten oosten van Boumalne en gaan we¬† een poging doen om de Kraagtrap te vinden. Met z’n allen weer de vlakte op en in linie naar voren maar helaas hij wordt niet gevonden. Iedereen loopt op zijn laatste benen over het keiige veld en we zijn dan ook blij dat we weer bij de bus zijn. Het is inmiddels al weer langzaam aan het schemeren dus terug naar huis om voor het eten nog even uit te rusten. We worden nog aangehouden door de politie omdat ze ons door het veld hadden zien lopen.
De maaltijd was wederom heerlijk maar dan vertrekt iedereen ook snel naar bed voor een lange nacht uitrusten.

10-2-2018                                                                                                                                                    Om 7 uur zit iedereen fris aan het ontbijt. We gaan als eerste naar de Todra kloof, het is prachtig mooi weer. Net uit de bus scoren we meteen een hele mooie Blauwe rotslijster zeker als hij in de zon gaat zitten.

Er vliegen ook Grote gele kwikstaarten en Rotszwaluwen en er klimmen mensen rechtstandig omhoog langs de kloof. Landschappelijk is het prachtig maar het is niet te fotograferen met al die schaduwen. We wandelen rustig heen en weer en genieten 1000 %. We scoren Tjiftjaf, Zwarte roodstaart en verschillende Witte kwikstaarten.

Marokkaanse kwikstaart

Eduard dacht een Oehoe te zien dus, terwijl we al op de terug weg waren, gaan we toch nog even snel zijn richting uit. Als we vlakbij hem zijn is de conclusie al getrokken dat het toch een steen was! Terug bij de bus zit er een Palmtortel,¬†een prachtig pastel kleurig duifje! We rijden door naar Tinejdad om te gaan lunchen, lekker buiten en met lekker eten. Na de lunch door richting woestijn met onderweg langs de weg de Witbandleeuwerik. Wauw, dit ga ik echt nooit meer vergeten wat een mooie vogel en wat laat hij zich mooi zien. Terwijl wij nog bijkomen van deze waarneming scoren Bas en Aad een Maquiszanger en iedereen is jaloers dus gaan we nog even met z’n allen opzoek of we hem nog kunnen vinden maar helaas hij wordt niet meer gezien. Dan door naar Erfoud waar we overstappen in de 4×4¬† auto’s om de woestijn in te gaan richting Erg Chebbi. We krijgen onderweg een waanzinnig mooie zonsondergang en in het donker komen we aan bij ons nieuwe onderkomen. Het wordt een gezellige avond nu er weer wijn en bier is. 😂

11-2-2018                                                                                                                                                     We gaan voor het ontbijt eerst even de zonsopkomst vastleggen. Omdat ik er geen genoeg van kan krijgen gaan we ook nog na het ontbijt nog een keer de omgeving vastleggen nu met terugkerende dromedarissen en heel mooi licht.


Dan gaan we op weg met de 4×4 de woestijn in. Prachtig, geweldig, top, fantastisch ik kan niet genoeg superlatieven bedenken!
Als eerste rijden we richting een plek waar woestijn mussen zouden kunnen zitten maar ze worden niet gevonden. Wel een mooie Witkruintapuit in het topje van een boom.

Het paartje woestijnmus woont in de bbq.

Bij de volgende stop gaan we voor de zandhoenders maar die laten het afweten maar hier zijn wel de zeer zeldzame Woestijnmussen maar ook Woestijnklapekster, Witbandleeuwerik, Rosse woestijnleeuwerik, Kortteenleeuwerik en de Kuifleeuwerik!
Een stelletje woestijnmussen nestelen waarschijnlijk in de bbq want ze vliegen er steeds in en uit en we kunnen ze heel mooi vastleggen. Ik loop het kamp uit en ga samen met Pieter en Aad plat op de grond zitten en wachten op vogels die dan vlak bij op of naast een struikje komen zitten. Het is genieten hier niet alleen van de vogels maar ook van de warmte, de koffie, cake en koek bij de nomaden tent. We horen dat Chris van Rijswijk hier binnen kort ook naar toe komt om mooie vogelplaatsje te maken; dat gaat hem zeker lukken  Wat een mooie stek zo midden in de woestijn!

woestijnklapekster

Dan is het toch weer tijd om verder te gaan. We gaan richting restaurant Yasmina waar we gaan lunchen. Na het bestellen van het eten is er nog tijd voor een wandeling. Rob en ik gaan samen en kijken naar de sporen in het zand en de kevers. We genieten van een kever die zich ingraaft en verwonderen ons over de mooie kleuren in het zand. Een mooie plek aan de rand van het duin, lekker in de zon. Het duurt lang voordat het eten er is maar niemand vindt het erg want het is hier heerlijk.

Het is bijzonder mooi hier in de woestijn!
Het licht op de zandheuvels is steeds anders!

Dan gaan we bij Rassani zoeken naar de Lannervalk en rijden een flink eind door de woestijn totdat we bij een rotspartij zijn en daar zit hij bovenop. Eerst steekt hij af tegen de blauwe hemel en dan vliegt hij naar zijn nest dat hoog op de rots ligt. We zien hem daar vandaan wegvliegen en dan blijkt er ook nog een vrouwtje te zijn en dan doen zet het samen en plain public! Jeetje wat een gaaf moment.

Dan hebben we er nog √©√©n te goed: de Oehoe! Onze chauffeur weet waar hij zit en heeft voor 100 dinar gewed dat hij hem als eerste gaat vinden. Hij rijdt als een wilde man om als eerste bij de rots te zijn waar hij zou moeten zitten. Waar we uitgestapt zijn vinden we hem niet maar Eduard is inmiddels om de rots heen gelopen, als ik rustig ook die kant uit wandel zie ik hem ineens opgewonden zwaaien en rennen…….joehoe voor de Woestijn Oehoe : hij is gevonden. Hij zit heerlijk in het zonnetje en is zeer goed zichtbaar voor iedereen al is het ver weg.

¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† Het was dus geweldig in de woestijn ook het rijden in de 4×4 met Pieter, Rob en Jan.
Het is gezellig tijdens het eten en het wordt een latertje. Eerst even de prachtige sterrenhemel bekijken en dan drinken we met z’n vijven de fles sambuca leeg op onze kamer!

12-02-2018                                                                                                                                                  Nou dat merk ik wel deze ochtend, beetje brak dus en daardoor mis ik bij de eerste stop de Woestijnvink: shit. Gelukkig mis ik niet de Atlasgrasmus.

We staan in een meloenenveld ook wel weer grappig hoor. Er staat eigenlijk maar √©√©n grote boom en daar zit dan wel deze beauty in. Er is besloten om nog een keer op zoek te gaan naar de maquiszanger, we gaan hem proberen te vinden op dezelfde plek als van de week………helaas, hij wordt niet gevonden. We spotten wel een mooie Kleine zwartkop. We gaan weer lunchen in de tuin waar we van de week ook waren. We rijden vandaag dezelfde weg als van de week maar nu gaan we overnachten in Ouerzazate. Vlak voordat we de stad inrijden stoppen we nog bij de waterreservoirs van Ouerzazate waar misschien¬† wel 1000 Witte kwikstaarten zitten, ongelofelijk wat veel ze blijven binnen vliegen terwijl wij er staan. Er zitten ook Iberische kwikstaarten tussen maar er zwemmen ook Meerkoeten, gewone Wilde eenden, een Slobeend en er worden Witgatjes gezien. De zonsondergang is prachtig, pasteltinten overall! Dat was even een leuke afsluiting van deze lange reisdag.
Het hotel ligt midden in de stad en is mega groot, niet heel bijzonder maar het is maar voor een nacht. We gaan op tijd slapen en energie opdoen voor de laatste vogeldag!

13-02-2018                                                                                                                                                   De Eerste stop van vandaag is bij het stuwmeer El-Mansour-Eddahbi niet zover van de reservoirs bij Ouerzazate maar dit lijkt meer een soort vuilnisbelt waar het nog erger naar zwavel stinkt dan bij de reservoirs.  We zien wel heel snel de Langsnavelleeuwerik

onder een struikje zitten. Het is nog koud dus hij is niet vliegvlug zodat we hem goed kunnen bewonderen als hij bovenop gaat zitten. Als Eduard roept dat hij een Visarend ziet kijk ik natuurlijk precies de verkeerde kant uit maar dat levert wel een  prachtige foto van de Provençaalse grasmus op. Ik moet dat wel eerst even navragen want ik was de enige die hem zag en had geen idee wat het was; Ko biedt uitkomst.

Casarcas vliegen over; evenals de Hop en Steppekiekendief! Ondanks de stank en het afval vliegt er van alles rond. Een Blauwborst komt het riet ingevlogen en de Kuifleeuwerikken hippen ook vrolijk rond; blijkbaar hebben ze geen last van de stank en de groen uitgeslagen grond! Na deze stop gaan we een poging doen om naar Oukaimeden te gaan. Dit is een wintersportplaats op 2600 meter hoogte in de Hoge Atlas. Hier komen atlas strandleeuwerikken voor alpenkauwen en alpenkraaien en nog een paar soorten die we best nog willen zien. Maar eerst gaan we nog even kijken of we de Levaillants specht nog kunnen vinden. We stoppen op dezelfde plaats als van de week maar helaas we vinden hem niet. Als we weer verder rijden worden ineens de eksters met de blauwe oogvlek gezien; de Maghrebekster! Iedereen weer uit de bus en hij wordt bedolven onder de fotografen. Ha ha als dat beest eens wist! Het is best lastig vastleggen want de zon moet net even op het blauwe plekje vallen maar als je het dan ziet is het echt een prachtige ervaring.

blauw vlekje achter het oog is het verschil met onze ekster

Bij de spechten stop heeft Louis alle koekjes opgekocht en na de ekster kopen we een fruitstalletjes leeg want er wordt vandaag niet geluncht. De route is te lang en we willen in Oukaimeden genoeg tijd overhouden. Als we de pas overgaan waar we van de week ook waren is er een merkbaar groot verschil met de sneeuwhoogte.

Er is inmiddels heel veel weg gesmolten; gelukkig maar want nu kunnen we aardig door rijden. Als we aankomen op de berg kunnen we onze ogen niet geloven. Een echt wintersportcircus hier. Alles buiten op straat; ski’s, ski-schoenen, sleetjes, souvenirs noem maar op. Wij banjeren overal dwars doorheen en zien direct op een grote steenhoop een prachtige Atlasarendbuizerd man en vrouw zitten. Tussen al dit wintersport geweld blijven ze rustig uitkijken en blijkbaar genieten ze van het uitzicht! We gaan onder de stoeltjeslift door, door de sneeuw opzoek naar de Alpenheggenmus. Het loopt zwaar en Ko, Bas en ik besluiten terug te gaan opzoek naar de Atlas strandleeuwerik, Alpenkraai en Alpenkauw want die hebben we ook nog niet mooi in beeld gehad.

Alpenkauw heeft een gele snavel!
Alpenkraai heeft een rode snavel!
Atlas strandleeuwerik

Op de parkeerplaats zitten er een heleboel die zich makkelijk laten fotograferen zeker nu we hier maar met z’n drie√ęn zijn. Ook zitten er Rotsmussen en daar wordt je dan ook weer blij van.

Rotsmussen

Jan scoort onderhand in de sneeuw inderdaad de Alpenheggenmus dus ook voor hem een euforisch momentje. Rob belt om te vertellen dat er een heleboel Atlasbergvinken op de elektriciteitsdraden zitten, helaas valt mijn telefoon uit mijn handen maar de boodschap is duidelijk we moeten even die kant op komen.

Tjonge jonge wat een leuke en mooie ervaring hier zo hoog in de bergen en wat een mooie afsluiting van deze geweldige vogelvakantie.

We drinken met elkaar nog een kopje koffie in het zonnetje, maken een groepsfoto en dalen dan weer de berg af op weg naar Le Coq Hardi, het hotel waar we vorige week begonnen zijn.

Het was een super vakantie en ik heb heel veel mooie foto’s gemaakt; te veel om hier te laten zien!

casarca, smient, wilde eend, slobeend, ooievaar, blauwe reiger, kleine zilverreiger, koereiger, havikarend, bruine kiekendief, steppe kiekendief, sperwer, zwarte wouw, atlasarendbuizerd, waterhoen, meerkoet, watersnip, oeverloper, witgat, renvogel, witbuikzandhoen, zwartbuikzandhoen, rotsduif, houtduif, turkse tortel, palmtortel, kuifkoekoek, woestijnoehoe, woestijnsteenuil, maghreb bosuil, barbarijse valk, huisgierzwaluw, hop, grote bonte specht, levaillants specht, torenvalk, lannervalk, mediterrane slechtvalk, woestijnklapekster, gaai, maghrebekster, alpenkraai, alpenkauw, bruinnekraaf, Afrikaanse raaf, witbandleeuwerik, rosse woestijnleeuwerik, woestijnleeuwerik, atlasstrandleeuwerik, temmincks strandleeuwerik, kortteenleeuwerik, boomleeuwerik, theklaleeuwerik, kuifleeuwerik, langsnavelleeuwerik, oeverzwaluw, rotszwaluw, boerenzwaluw, zwarte mees, maghrebpimpelmees, koolmees, waterspreeuw, grauwe buulbuul, vuurgoudhaantje, maquiszanger, cetti’s zanger, tjiftjaf, iberische tjiftjaf, zwartkop, atlasgrasmus, kleine zwart kop,¬† provencaalse grasmus, roodborst, blauwborst, diadeemroodstaart, zwarte roodstaart, blauwe rotslijster, roodborsttapuit, witkruintapuit, zwarte tapuit, rouwtapuit, roodstuittapuit,, Marokkaanse merel, grote lijster, alpenheggenmus, iberische kwikstaart, grote gelekwikstaart,¬† witte kwikstaart, Marokkaanse kwikstaart, graspieper, Cirlgors, grijze gros, huisgors, grauwe gors, atlasvink, atlasbergvink, woestijnvink, groenling, Kruisbek, putter, kneu, Europese kanarie, appelvink, huismus, Spaanse mus, rotsmus.

Bergen – Kirkenes – Bergen 2017

Op zoek naar het Noorderlicht.

We gaan dit jaar met Kerst en Oud en Nieuw eens een keer iets heel anders doen! We gaan op reis naar Noorwegen en schepen daar, in Bergen, in op de Kong Harold (https://www.hurtigruten.com) voor een twaalf daagse reis langs zo’n 34 havens om de post rond te brengen.Op het plaatje zie je de route die we varen. Onderweg hebben we nog een aantal excursies geboekt maar daar vertel ik later meer over. Zoals je boven aan de blz. kan zien gaan we er voor om het Noorderlicht te gaan zien; garantie hebben we niet maar……….

Vrijdag 22 december 2017: BERGEN

Het is nu inmiddels zaterdag en we zijn al aardig ingeslingerd, de eerste vaaruren waren door diepe kuilen en over hoge toppen.
Met een half uur vertraging zijn we geland in Bergen (waarom dat vraagteken er staat….?) waar het natuurlijk regent zoals ons beloofd! Het regent er n.l. 300 dagen per jaar dus zou het tegenvallen als het niet zo was geweest. De transfer naar de boot sloot mooi aan en na het inchecken en een veiligheids- instructiefilm mogen we aan boord. We vinden op dek 7 heerlijke relaxstoelen en de eerste paar uur vermaken we ons hier al lezend. Om zes uur mogen we eten en deze eerste avond is dat in buffetvorm. De keuze is reuze en we genieten van alle lekkere hapjes. Inmiddels hebben we ook maar een wijnarrangement geboekt voor de komende dagen zodat we iedere avond bij het eten een passende wijn kunnen drinken; het is tenslotte vakantie!
Na een zeer leuk informatie verhaal van een clowneske Noor vinden we het welletjes en vertrekken we naar onze hut. Het regent nog steeds pijpenstelen dus buiten staan om de eerste afvaart mee te maken is er niet bij.

Zaterdag 23 december 2017: MALOY-MOLDE
Om half 8 zitten we al aan het ontbijt naast mensen die we goed kunnen verstaan maar toch is het ander Nederlands….grappig! Het zijn Zuid-Afrikanen en zijn dus ver van huis en inmiddels ook al even onderweg geweest voordat ze hier waren. Na het ontbijt vertrekken we naar het buitendek en het grote genieten kan beginnen. De wereld glijdt aan ons voorbij terwijl het langzaam lichter wordt en het zicht steeds beter. De zon komt hier pas om 10.05 op, de lucht is nog steeds grijs maar toch is het prachtig! Donkere bergen vooraan met de besneeuwde toppen erachter.

Af en toe een dorpje en soms zomaar een huis op een mini eilandje. Er brand kerstverlichting dus waarschijnlijk wel bewoond……je kan je fantasie de vrije loop laten… We stoppen in de kleine haven van Torvik en gaan dan weer het fjord uit. Het weer is inmiddels weer slechter geworden dus wordt het¬† tijd om naar binnen te gaan. We zijn echt de hele morgen buiten geweest en kunnen zo door lopen naar de lunch.

We gaan, ondanks de regen, toch maar het Stadje Alesund in. Een stadje in Jugendstil stijl met een uitdaging om de ruim 400 treden te beklimmen naar een uitzichtpunt. Het regent zo hard dat we na een half uur rondlopen doorweekt zijn en terug gaan naar de boot. Het is een mooi stadje maar niet als het zo nat is. Aan boord is genoeg te doen. We gaan naar een presentatie over Noorse kerstgewoontes, leuk en informatief. Om zes uur gaan we voor het eerst aan onze gereserveerde tafel eten. Het blijkt dat ze alle Nederlanders bij elkaar gezet hebben; wel zo gezellig! Het eten is heerlijk en de kilo’s die er voor de vakantie af waren zullen erna wel weer aanzitten!

Na het eten wordt de kerstboom versierd op dek 7 en worden de kerstliedjes geoefend. Het is een dolle boel en een zooitje ongeregeld maar wel heel leuk. Ook doen we (ze) een dansje om de boom (tsja iemand moet het filmen 😂). We besluiten vroeg te gaan slapen omdat het afgelopen nacht niet zo goed gelukt was met die onrustige zee!

Zondag 24 december 2017: TRONDHEIM – RORVIK

Om 6 uur liggen we in de haven van Trondheim. We blijven hier tot 10.00 uur liggen zodat we een wandeling kunnen gaan maken. De kathedraal moet erg mooi zijn dus na het ontbijt gaan we meteen op pad. Het is glad en er liggen nog restjes sneeuw. Gelukkig is het droog en met spikes onder de schoenen maken we een heerlijke wandeling. Er zijn hier veel lampjes en dat maakt het allemaal zeer fotogeniek. Bij de kathedraal is het sprookjesachtig mooi! Natuurlijk is hij op dit vroege uur nog niet open!

Op de terugweg gaan we langs De Oude Stadsbrug (1861). Dit is een van de beroemdste plekken van Trondheim en vormt de verbinding tussen het stadscentrum en de oostelijke oevers van de rivier.¬†Als we weer terug zijn aan boord vermaken¬† we ons de rest van de ochtend weer op het buitendek met het fotograferen van de mooie luchten en¬† vergezichten. Tijdens de lunch komen we langs deze prachtige vuurtoren die zomaar midden in het water staat. We zijn nu onderweg naar Rorvik waar we om zes uur aankomen. Om drie uur is er een mooie informatieve film over het Noorderlicht, dit inspireert ons om ons fototoestel met statief alvast klaar te maken en in te stellen voor het eventuele Noorderlicht……De index voor deze avond is 2.6 op een schaal van 1 tot 10 is de kans dus niet erg groot!

De Noren vieren kerst dus op 24 december. Dit is uit praktische overweging ooit ontstaan in verband met weersomstandigheden! Wij kleden ons dus mooi aan en zijn om zes uur klaar voor het grote kerstdiner. Ook weer in buffetvorm en we genieten van krab, kreeft, zalm, pat√©, kaas…..noem maar op want het staat er allemaal! Een overdaad aan lekker eten en we liggen inmiddels in de haven, dus ook stil en dat is wel zo fijn. Na het eten gaan we naar de kerstboom op dek 7 en doen mee aan het zingen van de kerstliedjes en het rondje rond de boom. We hadden tenslotte gisteravond niet voor niets geoefend. Ook drinken we een glaasje aquavit want ook dat is hier traditie maar daarna schakelen we snel over op de Baileys. Om een uur of 11 besluiten we te gaan slapen en door de drank lukt dat aardig snel….maar dan om even voor 12 uur gaat de omroep installatie aan en ja hoor Noorderlicht alarm. Half dronken van de slaap springen we uit bed, trekken onze kleding aan ( alles lag klaar) en binnen een minuut staan we buiten en aanschouwen we een van de mooiste natuurfenomenen die er bestaan. Ik ben sprakeloos! Wauw wat is dit mooi en bijzonder maar dan herpak ik mijzelf en begin te fotograferen want deze herinnering wil ik ook heel graag vastleggen! Door de goede voorbereiding staat het fototoestel helemaal ingesteld maar toch valt het wel een beetje tegen om een goede foto te maken op een bewegend schip.¬† Je snapt dat van slapen niet veel komt de eerste tijd, de adrenaline werkt nog lang na……

Maandag 25 december 2017: POOLCIRKEL – STAMSUND

Maar ja om even over half 7 begint de omroepinstallatie weer te praten….van een beetje uitsla- pen komt hier echt niets terecht.¬† We passeren over 15 minuten de poolcirkel….hup uit bed en in de kleren en naar buiten. Het is natuurlijk nog stikke donker en als we het eilandje Viking passeren, dat precies, op de poolcirkel ligt is er weinig te zien. Maar toch wel weer bijzonder. Later op de dag komt Neptunes nog aan boord om iedereen te dopen, dat is traditie als je de poolcirkel overgaat. Wij gaan douchen en ontbijten. Vandaag passeren we een “vogeleiland” en dat is natuurlijk wel een beetje ons ding. We installeren ons in de relaxstoelen en wachten tot het moment daar is…althans……ik kan niet wachten! Jas aan, muts op en naar buiten en het is weer prachtig. De zon komt hier pas om 11.07 op maar toch is het redelijk licht buiten en het is genieten! Vogels zien we bijna niet maar ach de mooie vergezichten compenseren het gemis.

Om half 12 gaan we al lunchen want om 12.15 begint onze eerste excursie. Zonder verrekijker en fototoestel met¬† telelens in de eetzaal zien we de eiders onder ons raam voorbij zwemmen…..grrrr!

Vandaag dus naar de Saltstraumen. Een getijde stroming, vier maal per dag (tussen eb en vloed) worden enorme watermassa’s door de zee-engte gestuwd, zowel naar binnen als naar buiten. 372 miljoen kubieke meter water met een gemiddelde snelheid van 29 km per uur. Over het fjord is een mooie brug aangelegd zodat de bewoners aldaar niet meer met bootjes over hoeven te varen in de o zo gevaarlijke stroming.
We krijgen in de bus oortjes en zowaar is er een Nederlands gesproken kanaal bij. Eerst is er een rondtoer door Bodo met uitleg wat we allemaal zien, dit wordt ook ondersteund door filmbeelden op het grote tv scherm voor in de bus, waar wij toevallig op de eerste rij zitten. Als we ergens heel langzaam rijden zien we een enorme zwerm vogels….neee….ja…..het zijn echt allemaal pestvogels: zoveel bij elkaar wauw! Later nog een keer en even hebben we geen interesse in de stem in onze oortjes! Als we de stad uit zijn moeten we een half uur rijden door een prachtig besneeuwd landschap. Genieten hoor!

Helaas is de stroming niet zo spectaculair als wij er zijn maar, door de uitleg onderweg, kan je je wel goed voorstellen hoe het kan zijn. Ook schijnt het een pleister plaats voor eiders te zijn maar helaas zijn die ook met kerstverlof! We lopen een half uur rond op onze spikes en gaan dan weer terug in de bus.

Ondertussen is het ook alweer donker aan het worden. Weer terug in de bus krijgen we een mooie film te zien over de vier jaargetijden in het Saltfjord.
Tijdens het eten appen we wat met de familie, die dit jaar zonder ons kerst moeten vieren, maar door alle communicatiemiddelen van tegenwoordig zijn we toch een beetje bij elkaar. Dan gaan we ons snel warm aankleden want het is heel helder buiten. Het spektakel gaat beginnen……het Noorderlicht is rondom ons heen en niet heel even, nee als we rond half een naar ons bed gaan is het nog steeds aan de gang. We zijn inmiddels koud, moe, aan een borrel toe en heel diep onder de indruk van dit prachtige fenomeen!!! Wat een geluk hebben wij dat het gewoon de hele avond duurt.

Een mooi moment is als de boot een heel nauw fjord invaart (het Trollfjord), hoge besneeuwde wanden die verlicht worden door het grote zoeklicht van de boot. Sprookjesachtig of fee√ęriek hoe je het ook noemen wil. Je merkt aan alle mensen die buiten zijn dat ze onder de indruk zijn want het is gewoon muis stil!

Dinsdag 26 december 2017: HARSTAD – SKJERVOY
We zijn toch weer vroeg wakker en gaan ontbijten als we aan de kade liggen in Harstad. Hier is het -15 en er ligt een dik pak sneeuw op de kade. Brrr we blijven voorlopig nog even lekker binnen! Het wordt steeds later dag, de app geeft geen tijd meer aan voor de zonsopkomst je raakt helemaal ontregeld. Toch is er tussen een uur of 10 en 2 uur ’s middags genoeg licht om te fotograferen en te genieten van de wereld die aan ons voorbij trekt.

Alsof je je in een levende kerstkaart beweegt. IJsbergen, onbewoonde verten en schattige rode vissershuisjes. We maken het allemaal mee want lang slapen lukt toch niet daarom zitten we als eerste op het panoramadek en zien we de donkere nacht langzaam verdwijnen.
Vandaag weinig activiteit, om twee uur zijn we in Tromso waar we tot zes uur blijven liggen. We gaan een stukje wandelen, helaas vieren ze hier ook tweede kerstdag en alle winkels zijn gesloten. Als het weer begint te sneeuwen gaan we maar weer vlug terug aan boord. Na het gezellige diner kleden we ons weer snel om en vertrekken we naar buiten. Wat we nu meemaken gaat je grootste fantasie ten boven. Wat is dit prachtig, het Noorderlicht danst door de lucht. Je ziet het licht heen en weer gaan, het is bijna niet uit te leggen wat een prachtig gezicht dit is. Ik pink stiekem een traantje weg want zo iets moois heb ik nog nooit gezien.
De lucht om ons heen is soms helemaal groen, dan zijn er weer strepen, vlammen en waaiers. WAUW!

Woensdag 27 december 2017 HAVOYSUND – MEKAMN
Vandaag gaan we de Noordkaap bezoeken en omdat de boot dan om 11u15 al in Honningsvag is moeten we al om half 11 lunchen. Euhhh ja dus maar weer vroeg uit bed om te ontbijten zodat er in ieder geval wat tijd tussen zit. Je raakt hier echt helemaal de kluts kwijt…..We moeten ongeveer drie kwartier rijden voordat we bij de Noordkaap zijn. Gelukkig doen ze hier niet aan code rood en rijdt alles gewoon op tijd. De weg is helemaal besneeuwd en langs de kant zien we hoge sneeuwwallen. Het schijnt normaal te zijn! De reisleidster babbelt er lustig op los zodat we een hoop komen te weten over dit eiland, de mensen die er wonen, de visvangst en het weer. De drie kwartier zijn zo om. Gelukkig is het nog een beetje licht als we in dit desolate landschap aankomen bij het monument van de Noordkaap. Er is hier verder niets dan een monument, souvenirshop, filmzaal en restaurant. Geen bomen, dieren, vogels of wat dan ook…..leegte en sneeuw!
We lopen natuurlijk even naar het monument en maken ons meest noordelijke selfie en gaan dan lekker aan de warme chocolademelk. Ik ga nog even terug naar buiten voor wat fotootjes en dan is het alweer tijd om terug te gaan. Het is inmiddels ook al weer donker. Hier komt de zon twee maanden per jaar helemaal niet boven de horizon en moet je het doen met twee uurtjes schemering. Op een bewolkte dag, zoals vandaag, is het helemaal deprimerend!

Terug aan boord wonen we een lezing bij over de grote poolexpedities met het schip de Fram en hoe dit Noorwegen heeft veranderd! De lezing wordt gegeven door de clowneske Noor (zie dag 1) en dat doet hij bewonderenswaardig goed. De zee is erg ruw momenteel en met het diner, dat vandaag in buffetvorm is, is dat best lastig. We zien af van de soep! Gelukkig zijn we helemaal ingeslingerd en hebben we er geen last van en smaakt het ons weer goed. Vannacht weinig kans op Noorderlicht dus gaan we even wat slaap inhalen.

Donderdag 28 december 2017 VADSO – KIRKENES – BERLEVAG
Tsjonge wat een kuilen vannacht maar desondanks toch een lekkere lange nacht gemaakt en zijn we klaar voor de huskytocht die we straks gaan maken. Met de bus worden we vervoerd, de stad Kirkenes achterlatend rijden we in een prachtig winters landschap. Het is hier wel heel koud en gelukkig krijgen we bij de husky’s nog een extra overall aan en hele dikke handschoenen. Dat laatste is een beetje lastig als je wilt fotograferen! Onze menner stelt zich voor en legt uit wat we wel en wat zeker niet moeten doen als we op de slee zitten. Jan mag achterop en ik tussen zijn benen er voor. Voordat we het weten glijden we over de sneeuw de vlakte op, kleine heuveltjes nemend door bosjes heen en voor ons een prachtig uitzicht. Ohhh wat is dit gaaf. We hebben een super heldere dag zodat we ook onderweg foto’s kunnen maken. Onze hondjes rennen enthousiast door en ze zijn te schattig om te zien met hun rode sokjes aan.

Onze menner vertelt onderweg het een en ander maar ik zit helemaal in mijn eigen bubbel en kan echt alleen maar met een big smile van de wereld om mij heen genieten. Soms staan we ook even stil en kunnen de hondjes even rusten maar wat de werkelijke reden ervan is weet ik niet totdat onze menner vraagt of hij een foto van ons moet maken…natuurlijk dat hoort er ook bij!

Veel te snel zijn we alweer terug, we aaien even de hondjes als dank en gaan ons weer omkleden. Die extra overall was echt wel nodig want van stilzitten bij -14 wordt je best koud.

We bezoeken ook nog het ijshotel. Prachtige sculpturen sieren de ingang van het hotel en met verschillende lichten erop krijg je een bijzonder effect. Elke kamer heeft een andere sculptuur en een andere kleur licht. Het ziet er leuk uit maar brrrrrr ik zou hier toch niet willen logeren. Precies op tijd zijn we weer terug bij de boot en vertrekken we voor de weg terug naar Bergen. Inmiddels is het ook alweer donker ( 1 uur ’s middags) en tijd voor de lunch. ’s Middags gaan we naar een informatieve film over de Pomoren. De Pomoren zijn de bewoners van het Russische Noorden die zich vestigde langs de kuststreek van de Barentszee alwaar wij ons momenteel ook bevinden. Interessant verhaal!

De wind trekt steeds verder aan tot kracht 7 en de boot hobbelt aardig over en door de golven. Vanavond is het beter om niet aan dek te gaan dus gaan we vroeg ons mandje in. Door het slechte weer slaan we zelfs een haven over. Je zal maar op je post zitten te wachten!

Vrijdag 29 december 2017 HAVOYSUND – SKJERVOY
De rit om de noord zit er bijna op en nu wordt het geschommel langzaam minder. We varen  weer beschut tussen eilanden door en zijn op weg naar Hammerfest waar we even de benen kunnen strekken. Ook hier zijn de spikes nog nodig als je wilt wandelen. We lopen een stuk langs het water maar helaas zien we geen vogels. We hebben nog maar weinig vogels gezien en wat we zagen was ver weg of het was te donker om te onderscheiden wat het nu precies was. Het is wel mooi weer en de kou valt reuze mee.

De rest van de dag lummelen we een beetje rond. Na het diner gaan we naar de explorerbar; hier is het vanavond extra druk omdat we om middernacht nog naar een concert gaan in Tromso. De muzikant in de bar doet zijn best en om 10 uur is er een storytelling. Torsten vertelt een sprookje over een Nissen; grappig hoor! Even later is er een modeshow deze wordt gelopen door het personeel en zij showen de kleding uit de winkel. Errug leuk en de stemming zit er goed in.

Om 23.45 gaan we met de bus naar de IJszeekathedraal in Tromso waar we een prachtig “kerst” concert bij wonen. Door de specifieke bouw van de kerk is er een goede akoestiek die zeker benut wordt door de zangeres. Ondersteund door piano en dwarsfluit worden er een aantal Noorse, Zweedse en Deense kerstliederen ten hore gebracht. Genieten en als aan het einde Silent night gezongen wordt moet je gewoon even slikken zo mooi als dit is.

Zaterdag 30 december 2017. HARSTAD – TROLLFJORD – LOFOTEN – STAMSUND
Vandaag zijn we weinig aan land dus heerlijk lezen, kijken, fotograferen, genieten, verbazen en luisteren naar de lezing die deze keer over het ontstaan van de Hurtigruten gaat. Miranda (zo heet ze niet maar ze lijkt heel erg op de Miranda van de gelijknamige comedy serie van de BBC en ze praat ook nog precies het zelfde. Een aanrader als je dit nog nooit gezien hebt en je van engelse humor houdt!) verteld met veel passie het verhaal ondersteund met mooie foto’s. Buiten is het grijs vandaag, het sneeuwt en de wind is koud dus de Lofoten trekken voorbij in een grijze soep. Vandaag een speciaal lofotenbuffet als diner, hmmm het was weer lekker! Gelukkig liggen we tijdens het eten even aan wal als we zelf ons eten moeten halen. Het is niet helder buiten dus na een half uurtje houden we het voor gezien en gaan we met een borreltje in de explorerbar zitten en lezen nog wat voordat we naar bed gaan.

Zondag 31 december 2017 POOLCIRKEL – RORVIK
Om 9.15 passeren we weer de poolcirkel, nu is het gelukkig licht zodat we Vikingeiland kunnen zien met zijn monument. Net op het moment dat we de poolcirkel passeren vliegt er een gigantische zeearend de lucht in (hij schrok waarschijnlijk van de toeter van de boot) en vliegt over het eilandje. WAUW hier wordt ik heel blij van!

Het is best koud buiten dus we pendelen een beetje heen en weer tussen de relaxstoelen en buiten. Tijdens de lunch zie ik dat de zon zijn best doet om de bergen om ons heen te belichten en ik ben niet te houden….hup hup hup naar buiten.

Wat een mooi gezicht! Om twee uur is er een lezing over Trollen die we bijwonen. Als ik het dagprogramma ga halen zie ik de maan net boven de horizon uitkomen….neeee…..ja….wauw…ik roep naar Miranda; look behind you…en ze doet het nog ook! Meteen roept ze via de omroepinstallatie om dat de maan aan de lefthandside te zien is maar eigenlijk is het al te laat want de boot is aan het draaien en weg is tie. De lezing was leuk en het sprookje op het einde verteld hoe verschillende rotsen als trollen begonnen zijn maar ge√ęindigd zijn als de bijzondere rotsformaties die we onderweg gezien hebben.

Het vijf gangen diner begint al om half 6 vanavond. We kiezen vanavond voor een lekker flesje bubbels om het nog feestelijker te maken. Het eten is heerlijk en de kok krijgt na afloop een daverend applaus! We gaan na afloop bij een ander Nederlands stel aan tafel zitten en spelen gezellig een spelletje en het wordt een hele gezellige avond. We liggen aan de kade in Rorvik en hier blijven we tot 1 uur vannacht liggen. Het zicht is goed en in de loop van de avond zien we al heel wat siervuurwerk de lucht in gaan. Om half 12 gaan we naar buiten om ons glaasje champagne te halen en om met elkaar het nieuwe jaar in te luiden. Om 10 voor 12 barst het vuurwerk al los (huh denken wij…..maar blijkbaar is dat hier de gewoonte).
En dan is het 2018!
De scheepstoeter brult het jaar in en het is een dolle boel aan dek met aan land nog steeds heel veel vuurwerk!
Het wordt drie uur en dan gaan we als laatste de bar uit (sommige dingen moet je ook in het nieuwe jaar niet veranderen….😂). Wat een heerlijke, gezellige en vrolijke avond!

Maandag 1 januari 2018 TRONDHEIM – KRISTANSUND
Deze dag had ook overgeslagen kunnen worden. Het is moeilijk te beschrijven hoe ik me voel maar dat is de tol die je moet betalen na zo’n avondje doorzakken. Het was het waard! Ontbijten, lunchen, slapen en dineren…..dag 1 januari!

Dinsdag 2 januari 2018 MALOY – BERGEN
Vandaag de laatste etappe en de maan schijnt mooi over het water.

We staan vroeg op en genieten van de laatste uurtjes. Ik loop heen en weer met mijn fototoestel want het is weer prachtig buiten.

Als ik kou staat te lijden op de voorplecht van dek vijf en steeds denk nu; ga ik naar binnen maar toch nog blijf staan zijn daar ineens de Orka’s…..wauw! Ze zijn veel te snel weer weg maar wat een verrassing.

Zo hebben we alles wat in de folder staat gezien deze reis en we spreken met elkaar af dat we het over vijf jaar nog een keer gaan doen maar dan midden in de zomer!

 

Zonlicht vangen!

Tijdens onze vakantie afgelopen week heb ik geprobeerd om het zonlicht te vangen in mijn foto’s. Het was zo mooi in het bos!

Dit is een HDR foto (High Dynamic Range oftewel Hoog Dynamisch Bereik)

Pffffff ik moet nog een hoop leren!

 

De vlinders van het Zaanse Rietveld

vrijdag 21 juli 2017

Op pad met de camera naar het Zaanse Rietveld om vlinders te spotten. Deze keer geen vogels en daarom fotografeer ik een keer niet met de telelens.

Atalanta
Atalanta
Bont zandoogje
Bont zandoogje
Dagpauwoog
Distelvlinder
Kleine vos
Landkaartje
Argusvlinder
Argusvlinder

Weekend Brabantse Wal met de VWG

Donderdag 25 mei 2017

We hebben bijna nog geen stap gezet of de eerste mooie waarneming wordt al gedaan. Het is een koekoek die met deze eer gaat strijken. Ik ben natuurlijk weer net te laat en zie hem van achteren als hij weg gevlogen is. Het lang verwachte weekend naar de Brabantse Wal is begonnen en de eerste stop is bij Oostvoorne. We zijn met 21 vogelaars en de stemming zit er meteen goed in. We lopen tussen het riet richting de vogelkijkhut die aan de einde van het pad schijnt te liggen. We horen cetti’s zanger, rietzangers, bosrietzanger, rietgorzen, kleine karakiet en zien in de lucht veel meeuwen en visdiefjes. We zien onderweg een hele harige bruin zwarte rups en deze wordt herkent als de rups van de Franse Beer vlinder.

Bij de kijkhut heb ik al snel een ree in beeld met daarvoor een mooie grote zilverreiger. Ook bij deze vogelkijkhut zitten de kijkgaten precies verkeerd en zonder je rug te verdraaien is het onmogelijk om lang te blijven kijken. Er wordt een nonnetje gespot wat om deze tijd van het jaar ook wel een beetje bijzonder is. Het weer werkt enorm mee en het is heerlijk om buiten te zijn. Terug bij de auto doen we natuurlijk eerst een “achterbakkie” en uiteraard ontbreekt de heerlijke boterkoek van Ans ook deze keer niet. We hadden er met het aantal boterhammen al rekening mee gehouden…hahahaha!

Vandaag rijden we over alle Zeeuwse eilanden voordat we eindigen in Hoogerheide waar ons huisje voor de komende drie nachten is. We rijden van Oostvoorne naar De Kwade Hoek een prachtig mooi natuurgebied vlak bij de kust in de Duinen van Goeree. Er vliegen hier prachtige vlinders maar gelukkig zien we ook vogels. Bij het eerste uitkijkpunt vliegt van alles, fitis, tjiftjaf maar de grauwe vliegenvanger zorgt voor enige discussie. De foto moest uitkomst bieden

maar helaas de ware soort is nog niet gevonden! De paringsdans van de graspiepers is echt wel heel bijzonder.

Dan rijden we door naar Zonnemaire – Slikken van Bommenede . Als we aankomen is het even schrikken want het stikt hier van de toeristen die zich vermaken in het water. Gelukkig kunnen we doorlopen en hebben we aan de andere kant van het strandje mooi zicht op een zandplaat in het water. Het grasveld waar we overheen lopen stikt van de rietorchissen.

Op de zandplaat zien we al snel drie strandplevieren en die had ik nog nooit gezien en oooooohhhh ze zijn super mooi!  Er vliegen ook veel kleine sterns en er lopen kluten rond. Het is een prachtig gebiedje; die toeristen weten niet wat ze missen!! De volgende stop is bij Rammegors+Krabenkreek (tussen Tholen en Sint Philipsland); een redelijk nieuw gebied maar zeker de moeite van het bezoeken waard.

We zien lepelaars, tureluurs, slobeenden, een grote- en een kleine zilverreiger. Op een paaltje zie ik een roodborsttapuit maar ik krijg hem niet scherp met mijn fototoestel. Ik besluit de extender van mijn fototoestel te verwijderen en leg mijn lens en toestel op de achterbank. Terwijl ik sta te knoeien begint Johan te rijden en hij rijd zo over de tenen van mijn linkervoet. AUW AUW……wat een schrik en het doet zeeeeeeer……….wat een mazzel dat ik mijn grote wandelschoenen aan had want het blijkt achteraf allemaal mee te vallen: een blauwe teen!¬†¬†¬†¬† Na deze stop rijden we naar Hoogerheide naar het park Familyland waar we drie huisjes hebben gehuurd.

Vrijdag 26 mei 2017

Stipt om 9.00 uur vertrekken we richting Markiezaat, richting bezoekerscentrum Kraaijeberg. Het is alweer stralend weer als we op pad gaan. Het bezoekerscentrum is helaas gesloten dus gaan we op zoek naar de vogelkijkhut. We lopen over een mooi pad met in de verte het water. Het stikt hier van de roodborsttapuiten met jonge en graspiepers maar we zien ook een mooie fazant

en de roofvogel die we zien wordt later een discussie vogel; was het een bruine kiekendief of een zwarte wouw………

De natuur is hier bijzonder mooi! Op een windstille plas staan brandganzen en bergeenden met een prachtige weerspiegeling in het water.

Aan het einde van het pad staat een boerderij en geen vogelkijkhut; we hebben het verkeerde pad gekozen! We maken een praatje met de boer en vragen hoe we bij de hut moeten komen. Een aantal gaan er alsnog naar toe terwijl een aantal bij de boerderij achterblijven om een bakkie koffie te drinken. Jan en ik blijven achter en lopen later op ons gemak terug en bezoeken aan het begin van het pad de hoge uitkijktoren vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over het gebied met de vogelkijkhut in de verte.

De volgende stop wordt Halsteren-Oude molen. We komen bij een doodlopende weg waar aan het einde een parkeerplaats is en van waaruit je een 4 km lange wandeling kan maken over het laarzenpad. Het heet hier Het laag en het is een beetje een natgrasland waar ook prachtige bloemen groeien.

Inmiddels is het aardig warm geworden dus water mee, petje op en gaan! We zien kieviten, canadese ganzen, rietzangers, kleine karakiet en sommige zien zelfs een blauwborst. Ook krijgen we een kraai inbeeld die een buizerd weg jaagt; dat is genieten.

We korten de wandeling een klein stukje in omdat de warmte ons parten gaat spelen.

Als we bij de Wouwse Plantage aankomen zijn we de auto van Dik kwijt en wachten we onder de bomen op hen en wordt het een bijzonder gezellig half uurtje. We kunnen de blauwe wandeling niet vinden en gaan op goed geluk het bos in en lopen tot een zandverstuiving waar het pad stopt. Onderweg worden goudvinken en goudhaantjes gehoord en zelfs door iemand gezien. Heel even horen we ook het geluid van een grote bonte specht en natuurlijk roodborstjes en winterkoninkjes. Horen is scoren dus alles komt op de waarnemingen lijst. Mijn energie level is inmiddels gedaald naar nul en ik ben blij als we weer terug zijn bij de auto. Het is mooi geweest voor vandaag; nu wacht ons alleen nog de nachtzwaluw vanavond. Het eten loopt iets gesmeerder dan gisteren zodat we om half 10 kunnen vertrekken om de nachtzwaluw te zoeken.Ton heeft op waarneming.nl gekeken waar hij een paar dagen geleden is gezien en daar rijden we heen. Dit is vlak bij het park waar we zitten dus gelukkig geen lange autorit. We rijden een onverhard pad op, parkeren de auto en zoeken een plek waar hij misschien zou kunnen zitten. We staan nog geen 5 minuten te wachten of we horen hem al snorren. Dit is weer zo’n “magisch moment”! Je moet het een keer gehoord hebben om dit te begrijpen. Echter het mooiste moment is als hij in een boom vlakbij komt te zitten, precies op een tak tegen de heldere achtergrond. Het is inmiddels wel donker maar toch gaan we met z’n allen uit ons dak……GEWELDIG!

Vlak voordat we weg willen vliegt er nog een grote vogel over met een hele snelle vleugelslag er wordt meteen houtsnip geroepen maar niet iedereen is daar van overtuigd. Later als iedereen zijn huiswerk heeft gedaan komt hij inderdaad op de lijst te staan want hij was het wel degelijk! Ook zien we Jupiter duidelijk aan de hemel staan en later bij het huisje zet Lex zijn telescoop neer en zien we hem met drie bijmanen goed in beeld. Tjonge jonge wat een mooie afsluiting van deze heerlijke vogeldag.

Zaterdag 27 mei 2017

Vandaag vertrekken we een half uurtje eerder omdat het een extreem warme dag zal gaan worden. We gaan naar de Kalmthoutse Heide en dus de grens over naar Belgi√ę. We gaan de libellewandeling lopen van ca. 4,5 km.

Een gedeelte van de wandeling loopt door het bos waar we mooie vogels scoren: kuifmees, gekraagde roodstaart, zwartkop, tuinfluiter, roodborst, winterkoninkje, fitis ik weet het allemaal niet meer maar het zijn er veel! Als we uit het bos komen lopen we eerst voorbij een plasje waar veel libellen rond vliegen en op dunne takjes in het water zitten.

Ook zwemt hier een enkele wintertaling die door de zon extra mooi glanst. Als we de heide opgaan komt er een wespendief over gevlogen en natuurlijk ook hier weer veel roodborsttapuiten.

Zoals verwacht is het in de volle zon bloedheet en we nemen halverwege, waar lange banken staan, even een tussenstop.

De wandeling is bijna een kilometer langer dan we dachten en iedereen is blij als we weer bij de auto’s zijn. We gaan uitgebreid koffie drinken met een heerlijk taartje erbij want dat hebben we wel verdiend. Onderweg terug naar het park raken we Bert kwijt en we moeten lang wachten voordat hij het park weer gevonden heeft. We besluiten om nog een kleine wandeling te maken bij Groote meer, vlak bij het park.

Dit is een gebied van Natuurmonumenten en staat vol met rododendrons die nu allemaal in bloei staan. Erg mooi! Er zwemt een dodaars met jong en in een slootje zitten prachtige rode vuurjuffers, blauwe juffers, heidekikkers en groene kikkers. Ook springt er een ree over het veld, hij schrikt zich rot van al die vogelaars. We zijn vroeg terug deze middag en dat komt mooi uit want nu kunnen we nog even naar de Giro kijken in het heerlijke koele huisje. Na een gezellige steengrill maaltijd gaan we toch nog een keer op jacht naar de nachtzwaluw. Er gaan  een aantal mensen mee die de avond ervoor niet mee waren gegaan. Helaas krijgen we hem niet te zien maar we horen ze wel heel goed en dat is ook al een hele belevenis.

Zondag 28 mei 2016

Rond half 10 zijn alle huisjes leeg en de auto’s weer volgeladen en vertrekken we naar de Schakerpolder en de polder bij Scherpenisse. We stoppen langs de kant van de weg, het gebiedje is maar klein maar we zien heel veel kluten met kleine kluutjes, lepelaar, tureluur en dat allemaal op een paar meter afstand.

Dit is echt genieten hoor want die kleine kluutjes zijn zo schattig! Bij de tweede stop mogen we niet het gebied in vanwege het broedseizoen; wel vliegen er een torenvalk en een boomvalk over en met name de laatste laat zich goed zien. Dan maar richting Scherpenisse en onderweg gaan we bij een aantal kijkpunten uit de auto. Ik zie een mooie gele kwikstaart onderweg en gelukkig hebben ze die in de andere auto ook gezien dus komt hij op de lijst.

Bij de laatste stop lopen we op ons gemak naar een grote vogelkijkhut waar je lekker in de schaduw kan zitten. Ook hier zitten de kijkgaten op een onmogelijke hoogte en kan je vanuit de hut niet heel veel zien. Als we de dijk oplopen ziet Ton een enkele goudplevier op het zandplaatje in het water dus weer naar beneden om de telescoop op te zetten en dan is hij goed te zien. Boven op de dijk zagen we nog een kleine zilverreiger langs de kant staan. We eten hier onze lunch op en gaan dan op ons gemak terug naar de auto’s waar we afscheid nemen van elkaar. Het was een TOP weekend met mooie waarnemingen, veel gezelligheid en heeeeeeeeeel mooi weer!

aalscholver, bergeend, blauwborst, blauwe kiekendief, blauwe reiger, boerenzwaluw, bontbekplevier, bonte vliegenvanger, boomklever, boomkruiper, boomleeuwerik, boompieper, boomvalk, bosrietzanger, bosuil, braamsluiper, brandgans, bruine kiekendief, buizerd, canadese gans, cetti’s zanger, dodaars, dwergstern, ekster, fazant, fitis, fuut, gaai, gekraagde roodstaart, gele kwikstaart, gierzwaluw, goudhaan, goudplevier, goudvink, grasmus, graspieper, grauwe gans, groene specht, groenling, groenpootruiter, grote bonte specht, grote lijster, grote stern, grote zilverreiger, grutto, heggenmus, holenduif, houtduif, houtsnip, huismus, huiszwaluw, kauw, kievit, kleine karekiet, kleine mantelmeeuw, kleine plevier, kleine zilverreiger, kluut, kneu, knobbelzwaan, koekoek, kokmeeuw, koolmees, krakeend, kuifmees, kuifeend, lepelaar, meerkoet, merel, nachtegaal, nachtzwaluw, nonnetjes, nijlgans, oeverzwaluw, pimpelmees, putter, rietgors, rietzanger, roodborst, roodborsttapuit, rotgans, scholekster, slobeend, spreeuw, sprinkhaanzanger, stormmeeuw, strandplevier, tafeleend, tjiftjaf, torenvalk, tuinfluiter, tureluur, turkse tortel, veldleeuwerik, vink, visdief, waterhoen, waterral, wespendief, wilde eend, winterkoning, wintertaling, witte kwikstaart, wulp, zanglijster, zilvermeeuw, zwarte kraai, zwarte mees, zwartkop.